Internationaal strafrecht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Internationaal strafrecht betreft strafrecht dat krachtens het internationale recht is opgesteld, en dat voorziet in het strafbaar stellen en vervolgen van personen die zich schuldig hebben gemaakt aan bepaalde ernstige misdrijven die door de internationale gemeenschap gezien worden als een schending van specifieke door het internationale recht beschermde normen.[1]

Internationaal strafrecht behandelt grofweg vier typen misdrijven, namelijk: genocide, misdaden tegen de menselijkheid, oorlogsmisdaden en het internationale misdrijf van Aggressie.[2] Het verschil tussen normaal strafrecht en internationaal strafrecht ligt niet zozeer in de misdrijven die vervolgd worden, maar in de rechtsbronnen die gebruikt worden.[3] Het internationaal strafrecht krijgt dus een plaats naast en boven het nationale strafrecht dat ook van toepassing zou kunnen zijn.

Internationaal strafrecht moet voorzien in de lacunes die kunnen ontstaan:

  • doordat nationale wetgeving ontbreekt of buiten werking is gesteld,
  • doordat vervolging achterwege blijft,
  • doordat machthebbers zichzelf en de eigen kring buiten vervolging stellen middels amnestie en/of gratie,
  • doordat een centrale overheid haar gezag niet kan doen gelden.

Het internationaal strafrecht kent eigensoortige complicaties:

  • het kan een groot probleem zijn om verdachten te pakken te krijgen, of uitgeleverd te krijgen,
  • grote afstanden bemoeilijken de procesvoering (bewijsstukken verzamelen, getuigen oproepen),
  • grote kosten,
  • er moet een land bereid worden gevonden om een veroordeling tot gevangenisstraf ten uitvoer te brengen.


Formeel internationaal strafrecht[bewerken]

Op basis van het Statuut van Rome (1998) is in 2002 het Internationaal Strafhof opgericht. In 2005 zijn de eerste verdachten aangeklaagd. In 2006 is de eerste verdachte aan dit hof overgedragen. Artikel 5 van het statuut bepaalt de rechtsmacht van het hof.

Het Internationaal Strafhof is voorafgegaan door twee ad-hoctribunalen: het Joegoslavië-tribunaal en het Rwanda-tribunaal. Bij deze drie instanties omvat de rechtsmacht: genocide, misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden. Daarnaast kennen alle instanties nog vaak eigen afwijkende rechtsmacht:

Materieel internationaal strafrecht[bewerken]

Het Statuut van Rome: Artikel 6 geeft een definitie van genocide, Artikel 7 geeft een definitie van misdaden tegen de menselijkheid, Artikel 8 geeft een definitie van oorlogsmisdaden.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. R. Cryer, et al, An Introduction to International Criminal Law and Procedure, Cambridge: CUP 2014, p. 4-5.
  2. R. Cryer, et al, An Introduction to International Criminal Law and Procedure, Cambridge: CUP 2014, p. 4.
  3. R. Cryer, et al, An Introduction to International Criminal Law and Procedure, Cambridge: CUP 2014, p. 16.