International Electrotechnical Commission
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| International Electrotechnical Commission (IEC) | ||||
| Opgericht | 26 juni 1906 | |||
| Werkgebied | normalisatie | |||
| Voorzitter | Mr Klaus Wucherer | |||
| Doel | ontwikkelt algemene internationale normen voor de veiligheid van elektrische componenten en apparatuur | |||
| Motto | "IEC-normen en conformiteitsbeoordeling programma's - de sleutel tot de internationale handel." | |||
| Type | non-profit | |||
| Aantal leden | 60 leden en 22 geassocieerde leden, totaal 82 (op 30 oktober 2012) | |||
| Hoofdkantoor | Genève, Zwitserland | |||
| Website | ||||
|
||||
De International Electrotechnical Commission, kortweg IEC, gevestigd in Genève in Zwitserland, ontwikkelt algemene internationale normen voor de veiligheid van elektrische componenten en apparatuur. De IEC stelt voor en ontwikkelt, maar is niet verantwoordelijk voor het toezicht op de naleving van deze normen. Dit vindt veelal plaats door een onafhankelijk testlaboratorium.
Bijvoorbeeld: IEC 529 bevat omschrijvingen van de mate van bescherming van een toestel tegen indringen van vocht. De indelingen kregen de aanduidingen IPX0 tot IPX8 (zie IP-code voor een vergelijkingstabel).
In België worden de normeringen van het IEC uitgegeven door de BIN, in Nederland is de NEN daarvoor verantwoordelijk.
