Interne consistentie (statistiek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Interne consistentie is een begrip uit de statistiek. Er is in de literatuur echter geen eenduidige definitie van deze term te vinden. Sommige auteurs gebruiken de term om een schatting van betrouwbaarheid aan te duiden (een schatting van betrouwbaarheid gebaseerd op één testafname, zoals Cronbachs α); andere auteurs gebruiken de term om een uitspraak te doen over de dimensionaliteit van een test (in hoeverre de items in de test een dan wel meerdere begrippen meten). Deze twee zaken (betrouwbaarheid en dimensionaliteit) zijn geenszins inwisselbaar. Een test kan een hoge betrouwbaarheid (bijvoorbeeld geschat door Cronbachs Alfa) hebben, en toch uit meerdere dimensies/factoren bestaan. Mede om deze reden gaan er steeds meer stemmen op om de term 'interne consistentie' te vermijden en in plaats daarvan te spreken van een schatting van de betrouwbaarheid (in het geval van Cronbachs Alfa), dan wel dimensionaliteit/factorstructuur.[1]

  1. Sijtsma, K. (2009). Over misverstanden rond Cronbachs alfa en de wenselijkheid van alternatieven. De Psycholoog, 44, 561 - 567.