Inuitmythologie
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Inuitmythologie bestaat uit veelal verklarende verhalen waarin bovennatuurlijke wezens een belangrijke rol spelen, overgeleverd binnen de cultuur van de Inuit (vanouds ook Eskimo's geheten).
Inhoud |
Anirniit [bewerken]
De Inuit geloofden dat alles een ziel of een geest had, net als mensen (in Inuktitut: anirniq-adem, meervoud anirniit). Deze geesten waren er na de dood. Anirniit waren deel van alles.
Bij komst van het Christendom werd God anirnialuq (grote geest) en ziel mocht anirniq worden.
Tuurngait [bewerken]
Andere geesten konden fysiek voorkomen, in mensen of in de vorm van sjamanen. Deze geesten waren slecht en stonden voor gebroken spullen.
Geesten [bewerken]
De Inuit hebben geen goden, ze vereren geesten. De grootsten daarvan zijn:
- Sedna, meester van de zee (ook bekend als Nerrivik, Arnarquagssaq en Nulianuk).
- Nanoek, meester van de ijsberen.
- Tekkeitsertok, meester van de kariboe.
- Silla, heerser(es) van de lucht, de wind en het weer.
Andere Inuitlegendes [bewerken]
Andere wezens uit de Inuit-mythologie zijn:
- Adlet
- Adlivun
- Agloolik
- Aipaloovik
- Akhlut
- Akna
- Akycha
- Alignak
- Amaguq
- Amarok
- Apanuugak
- Asiaq
- Ataksak
- Atshen
- Aulanerk
- Aumanil
- Eeyeekalduk
- i'noGo tied
- Idliragijenget
- Igaluk
- Ignirtoq
- Inua
- Ishigaq
- Issitoq
- Ka-Ha-Si
- Kadlu
- Keelut
- Kigatilik
- Malina
- Matshishkapeu
- Nanoek
- Negafook
- Nerrivik
- Nootaikok
- Nujalik
- Pana
- Pinga
- Pukkeenegak
- Qiqirn
- Silap Inua
- Tarquiup Inua
- Tekkeitsertok
- Tootega
- Torngasoak, Torngasak
- Tornarsuk
- Tornat
- Tulugaak
- Tupilak
- Wentshukumishiteu
