Invalidenstraße

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Invalidenstraße met de Lehrter- en Hamburger-stations op een kaart uit 1875
Invalidenstraße met het ministerie van economie (links) en de Charité (rechts)

De Invalidenstraße is een Berlijnse straat, die loopt van oost naar west door de stadsdelen Mitte en Moabit. De straat was oorspronkelijk de verbindingsweg tussen drie belangrijke spoorwegstations in het noorden van het stadscentrum: Stettiner Bahnhof (thans Nordbahnhof), het Hamburger Bahnhof en het Lehrter Bahnhof, het huidige Berlin Hauptbahnhof.

De straat werd in de 13e eeuw aangelegd en heette oorspronkelijk Spandauer Heerweg. Ze veranderde van naam toen er in 1748 een hospitaal werd gebouwd op bevel van koning Frederik II van Pruisen, het Invalidenhaus, voor de veteranen van de Silezische Oorlogen. In de resterende delen van het gebouw, huizen thans diensten van het ministerie van economie en technologie. In de westelijke Invalidenstraße was de bekende gevangenis van Moabit gelegen, evenals de grote kazernes van de Pruisische ulanen (Uhlanenkaserne).

Na de Tweede Wereldoorlog werd de Invalidenstraße opgedeeld tussen Oost- en West-Berlijn en werd de Sandkrugbrücke een grensovergang.

Na de Duitse hereniging, werd Invalidenstraße een van de belangrijkste verkeersaders van Berlijn, vooral na de opening van het nieuwe Berlin Hauptbahnhof. In de straat zijn er verschillende ministeries en openbare instellingen gevestigd, zoals het ministerie van economie en van verkeer.