Irene Vorrink

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Irene Vorrink
I. Vorrink in 1979
I. Vorrink in 1979
Algemene informatie
Naam Irene Vorrink
Geboren Den Haag, 7 januari 1918
Overleden Leek, 21 augustus 1996
Partij PvdA
Titulatuur Mr.
Politieke functies
1969-1973 Lid Eerste Kamer
1973-1977 Minister van Volksgezondheid en Milieuhygiëne
1978-1979 Wethouder in Amsterdam
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Irene Vorrink (Den Haag, 7 januari 1918 - Leek, 21 augustus 1996) was een Nederlands politica. Zij was minister en wethouder voor de Partij van de Arbeid (PvdA).

Irene Vorrink is een dochter van SDAP- en AJC- voorman Koos Vorrink. Zij studeerde rechten tot 1943 en bekleedde diverse juridische functies, voordat zij in 1969 lid werd van de Eerste Kamer voor de PvdA.

In 1973 werd zij minister van Volksgezondheid en Milieuhygiëne in het kabinet-Den Uyl. Een heet hangijzer was de wetgeving inzake drugs, die zij in 1976, samen met minister van Justitie Dries van Agt, tot stand bracht. Nederland kent sindsdien het onderscheid tussen softdrugs en harddrugs.

Zij werd ook bekend als de minister die de fluoridering van het drinkwater wettelijk wilde regelen, maar hierin moest zij bakzeil halen. De Tweede Kamer wilde er in meerderheid niet aan en ten slotte steunde alleen haar eigen partij haar voorstel nog. Nekslag voor het plan was de onjuiste informatie door de minister (vertrouwende op de ambtenaren) dat er een instrumentje aan de waterkraan kon worden gemonteerd dat de fluor weer uit het water filterde, zodat een bezwaarde via zo'n instrumentje weer ongefluorideerd water kon consumeren. Dit apparaatje bleek fantasie en dat moest de minister later in de Kamer toegeven.

Van 1978 tot 1979 was Vorrink wethouder in de gemeente Amsterdam. De hoofdstad Amsterdam werd in die tijd geplaagd door grote groepen Surinaamse drugsverslaafden die rondhingen op de Kloveniersburgwal, en het leek Vorrink een goed idee die te spreiden over de oude wijken. In een aantal wijkbijeenkomsten werd de wethouder bedolven onder woedende reacties. Zij trad voortijdig af, om gezondheidsredenen, waarbij de politieke spanningen echter een rol speelden.

Na haar politieke loopbaan was Vorrink lid van de Sociale Verzekeringsraad en de Sociaal-Economische Raad (SER).

In de jaren negentig werd een windmolenpark langs de IJsselmeerdijk in Flevoland (ter hoogte van de Flevocentrale bij Lelystad) naar Irene Vorrink genoemd. Het park bestaat uit 28 molens en is eigendom van NUON.

Trivia[bewerken]

  • Rond Vorrink en andere milieuministers gaat een roddel over het verkeerd benoemen van hun functie in het Frans als "Ministre du milieu" (minister van de onderwereld), maar Vorrink en betrouwbare bronnen spraken dit tegen. Het verzinsel is te vinden in een column van Willem Frederik Hermans. Bronnen: zie het artikel broodjeaapverhaal.
  • Vorrink is de moeder van Koos Zwart, die in het radioprogramma "In de Rooie Haan" furore maakte met zijn "beursberichten" (prijzen van softdrugs).
Voorganger:
Louis Stuyt
Minister van Volksgezondheid en Milieuhygiëne
1973-1977
Opvolger:
Leendert Ginjaar