Isabelle van Orléans (1878 - 1961)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Isabelle Marie Laure Mercédès Ferdinande van Orléans (Eu, Normandië, 7 mei 1878 - Larache (Marokko), 21 januari 1961).

Zij was de dochter van Franse troonpretendent en graaf van Parijs Philippe van Orléans (1838-1894) en diens echtgenote, tevens zijn nicht, prinses Marie Isabelle van Orléans.

In 1899 huwde Isabelle met haar neef Jean van Orléans (1874-1940) en de grootste tijd van hun leven woonden ze in Marokko. Ze gingen door het leven als de hertog en hertogin van Guise en kregen de volgende vier kinderen:

Albert I[bewerken]

In de zomer van 1898 vroeg de latere Belgische koning Albert I de toestemming om in het huwelijk te treden met Isabelle d'Orléans. Hij werd hierbij gesteund door zijn vader prins Filip, de graaf van Vlaanderen.

Maar de oom van Albert I, de toenmalige koning Leopold II, kon het voorstel niet steunen. Deze was namelijk bang dat een huwelijk - tussen een kroonprins en de zuster van de Franse troonpretendent - de verhouding met de Franse republiek zou verzuren. Het huwelijk ging niet door, Albert I huwde in 1900 prinses Elisabeth.

In 1926 werd Isabelle, samen met haar echtgenoot, de troonpretendenten en dit naar aanleiding van het overlijden van haar broer Philippe d'Orléans (1869-1926).