Isotelus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Isotelus
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Fossiel voorkomen: Ordovicium
Isotelus gigas, 65mm, Rochester NY, USA, Siluur
Isotelus gigas, 65mm, Rochester NY, USA, Siluur
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dierenrijk)
Onderrijk: Metazoa
Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse: Trilobita (Trilobieten)
Onderklasse: Libristoma
Orde: Asaphida
Familie: Asaphidae
Geslacht
Isotelus
Dekay, 1824
Soorten
Portaal  Portaalicoon   Biologie
het staartschild of pygidium

Isotelus is een uitgestorven geslacht van trilobieten, dat leefde in het Ordovicium.

Beschrijving[bewerken]

Deze 10 cm lange trilobiet kenmerkt zich door zijn gladde, driehoekige kop en driedelige staart. Het dier had een groefloze, stompe glabella. Het lichaam bevatte thoraxsegmenten met een brede as. Sommige vormen konden groter worden.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Frank H.T. Rodes, Herbert S. Zim en Paul R. Shaffer (1993) - Natuurgids Fossielen (het ontstaan, prepareren en rangschikken van fossielen), Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar. ISBN D-1993-0001-361
  • Isotelus in de Paleobiology Database