Ita Wegman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ita Wegman

Maria Ita Wegman (Karawang (West-Java), 22 februari 1876 - Arlesheim (Zwitserland), 4 maart 1943) was een Nederlandse arts, antroposoof en theosoof.

Wegman werd bekend als de medeoprichtster van de antroposofische geneeskunde in samenwerking met Rudolf Steiner. In 1921 richtte zij de eerste antroposofische medische kliniek op in Arlesheim, nu bekend als de Ita Wegman-Kliniek. Zij ontwikkelde een speciale vorm van massagetherapie genaamd ritmische massage.

Levensloop[bewerken]

Wegman werd geboren in het toenmalige Nederlands-Indië. Rond de eeuwwisseling keerde zij terug naar Europa en studeerde therapeutische gymnastiek en massage. In 1902 ontmoette zij Rudolf Steiner voor de eerste maal. Vijf jaar later begon zij met haar studie medicijnen aan de Universiteit van Zürich, waar dat toen voor vrouwen al mogelijk was. Zij haalde haar diploma in 1911, gespecialiseerd als vrouwenarts, en trad toe tot een bestaande praktijk.

In 1917, na opening van haar eigen praktijk, ontwikkelde zij een remedie tegen kanker gebaseerd op een extract van maretak, op aangeven van Steiner. Deze remedie, die zij Iscar noemde, en die zich later ontwikkelde tot Iscador, is in een aantal landen een geaccepteerde alternatieve geneeswijze van kanker geworden.[1]

Trivia[bewerken]

In Zutphen is er een hofje naar haar genoemd in het nieuwe deel van de grote wijk Leesten. Het Ita Wegmanhof is daar een zijstraat van de Goethesingel en de Bernard Lievegoedstraat.

Literatuur[bewerken]

  • Ed Taylor - ITA WEGMAN, wegbereider voor de nieuwe geneeskunst - Uitgeverij Pentagon, Amsterdam 1994.

Literatuur: J.E. Zeylmans van Emmichoven. "Wer war Ita Wegman: Eine Dokumentation" Edition Georgenberg, Heidelberg 1990-1992. 4 banden.

Bronnen, noten en/of referenties