Italiaans economisch wonder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Italiaanse economische wonder)
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Italiaans economisch wonder was een periode van uitzonderlijk sterke economische groei in Italië in de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw. In Italië staat deze periode bekend onder de naam boom economico of miracolo economico. Deze sterke economische groei zorgde ervoor dat Italië zich ontwikkelde van een grotendeels onderontwikkeld agrarisch land naar een moderne industriële natie en een van de grootste economieën ter wereld.

Aanloop[bewerken]

In de jaren voorafgaand aan het economische wonder werd de basis gelegd voor deze groei. Na de Tweede Wereldoorlog werd gekozen voor een aanpak waarbinnen industriële modernisatie en een pro-Europese houding centraal stond. Daarnaast werden nieuwe Amerikaanse technologie en managementstijlen selectief toegepast en was er binnen de belangrijkste economische instituties sprake van continuïteit van leiderschap.

Jaren van groei[bewerken]

In jaren vijftig en zestig bereikten de economische groeicijfers in Italië recordwaarden. Tussen 1950 en 1973 groeide het Italiaanse bruto binnenlands product gemiddeld met 5%.[1] Diverse factoren hebben bijgedragen aan deze sterke groei. De wereldeconomie groeide in de jaren vijftig en zestig sterk en de wereldmarkt ging steeds verder open. De Italiaanse ondernemers wisten hier goed op in te spelen. Het Italiaanse midden- en kleinbedrijf speelde dan ook een belangrijke rol bij de economische groei van Italië, een eigenschap die men nog altijd terugziet in de Italiaanse economie en die het Italiaanse economisch wonder duidelijk onderscheid van het Duitse Wirtschaftswunder. Door de modernisering van de industrie en de ontdekking van nieuwe energiebronnen wist ook de industriële sector sterke groeicijfers te behalen. De industriële sector groeide tussen 1957 en 1960 met 31,4%.[2] De auto-industrie zag in deze periode haar productie zelfs met 89% toenemen. Verder was er in Italië sprake van groot aanbod aan goedkope arbeidskrachten. Door het grote aanbod bleven de lonen laag en de macht van de vakbonden was in die tijd ook beperkt. Eind jaren zestig, begin jaren zeventig kwam er een eind aan deze periode van loonmatiging en werd onder invloed van de vakbonden het sociaal zekerheidsstelsel flink uitgebreid.

Migratie[bewerken]

De sterke economische groei concentreerde zich echter vooral in het noorden van Italië. Dit leidde tot grote migratiestromen vanuit het arme zuiden naar het noorden van Italië. Geschat wordt dat tussen 1955 en 1971 ongeveer 9.150.000 mensen interregionaal zijn verhuisd. In de periode 1960-1963 bereikte de migratie van zuid naar noord zelfs de 800.000 mensen per jaar.

Consumentisme[bewerken]

Met de sterke economische groei nam ook de welvaart onder de Italianen sterk toe. Er kwamen in veel huizen koelkasten en wasmachines te staan (die ook voornamelijk werden geproduceerd door het Italiaanse midden- en kleinbedrijf), scooters en auto's kwamen binnen handbereik en de televisie deed zijn intrede in de woonkamer. Dit alles zorgde voor grote veranderingen in de levensstijl en gewoontes van de Italianen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Vera Zamagni, "Evolution of the Economy", in: Patrick McCarthy (ed.), Italy since 1945, Oxford University Press, 2000.
  2. (it) Miracolo economico italiano op de Italiaanstalige Wikipedia.