Ivar Ragnarsson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ivar en Ubbe plunderen

Ivar Ragnarsson (Oudnoords: Īvarr); mogelijk gestorven in 873[1]), bijgenaamd de de Beenloze (inn beinlausi), was een negende-eeuwse Vikingleider, die ook een reputatie als berserker had. Aan het einde van de 11e eeuw was hij bekend als een zoon van Ragnar Lodbrok,[2] heerser van een gebied, dat waarschijnlijk delen van het hedendaagse Denemarken en Zweden besloeg, en zijn tweede vrouw Aslaug. Ivar zou de moord op zijn vader gewroken hebben door Koning Ælle van Northumbria ritueel te doden met een bloedarend.

Invasie van het Grote heidense leger[bewerken]

In de herfst van 865 leidde Ivar samen met zijn broers Halfdan Ragnarsson (Halfdene) en Ubbe Ragnarsson (Hubba) het Grote heidense leger bij de invasie van East Anglia, het middenoostelijk deel van Engeland. De Vikingen sloten al snel een overeenkomst met de East Anglians. Het volgende jaar leidde Ivar zijn troepen noordwaarts, waar hij de stad Eoferwic, het huidige York, gemakkelijk innam op de in een burgeroorlog verwikkelde Northumbriërs. De Denen noemden deze stad Jórvík. In 867 slaagden Ivar en de Denen er in om de stad te behouden tijdens een vergeefse poging door de Angelsaksen om de stad terug te veroveren.

Voetnoten[bewerken]

  1. Annalen van Ulster. http://www.ucc.ie/celt/published/T100001A/index.html
  2. "De wreedste van allemaal was Ingvar, de zoon van Lodbrok, die overal christenen doodmartelde. Dit werd geschreven in de Gesta van de Franken". Adam van Bremen, Gesta Pontificum Hammaburgensis EcclesiaeI xxxvii (§ 39), vertaald in het Engels door Francis J. Tschan, History of the Archbishop of Hamburg-Bremen, New York, 1959.