Jérôme Lejeune

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jérôme Lejeune (Montrouge, 26 juni 1926 - 3 april 1994) was een beroemde Franse kinderarts en wetenschapper.

Aan het eind van de jaren vijftig toonde Jérôme Lejeune aan dat het zogenaamde Syndroom van Down een chromosomale afwijking was, in tegenstelling tot wat voorheen werd gedacht. Dit was een ontdekking met belangrijke gevolgen voor de medische wetenschap.

Jérôme Lejeune was de eerste president van de door Paus Johannes Paulus II opgerichte Pauselijke Academie voor het Leven.

Jérôme Lejeune was katholiek en tegenstander van abortus en zijn medisch onderzoek deed hij in de hoop dat het in de toekomst mogelijk zou worden om mensen met een chromosomale afwijking te genezen. Hij was er naderhand dan ook verbitterd over dat zijn onderzoeksresultaten worden gebruikt om chromosomale afwijkingen voor de geboorte op te sporen en zwangerschappen vervolgens af te breken.

Voor zijn baanbrekende onderzoeksresultaten heeft Jérôme Lejeune talloze belangrijke internationale prijzen ontvangen maar tegelijkertijd zorgde zijn compromisloze opstelling op ethisch vlak dat hij zeventien jaar lang geen promotie maakte en geen fondsen tot zijn beschikking kreeg.

Lejeune stierf in 1994 aan kanker. Hij liet zijn vrouw Birthe na en twee dochters, Clara en Karin.

De na zijn dood opgerichte Fondation Jérôme Lejeune blijft zich in de geest van Lejeune inzetten voor onder meer de belangen van ongeboren kinderen en geestelijk gehandicapten. Het zaligverklaringsproces van professor Lejeune werd in 2007 geopend[1]. De postulator is de prior van de benedictijnerabdij Saint-Wandrille, pater Jean-Charles Nault. Het onderzoek op diocesaan niveau werd gestart op 28 juni 2007[2].

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Bericht van AFP, La Croix, 16 maart 2007
  2. (fr) Bericht van Zénit op de website catholique.org