JC-virus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
JC-virus
Taxonomische indeling
Groep: dsDNA
Orde: [[]]
Familie: Polyomaviridae
Geslacht
Polyomavirus
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Het JC-virus (JCV) is een menselijk polyomavirus (oude benaming: papovavirus) en is genetisch vergelijkbaar met het BK-virus en SV40. JCV, ontdekt in 1971, is aanwezig in de meeste mensen maar veroorzaakt alleen ziekte (waaronder progressieve multifocale leukencefalopathie) in geval van immuundeficiëntie, zoals bij aids, of immunosuppressie, zoals bij patiënten met orgaantransplantatie.
De benaming JC-virus werd gevormd door de initialen van de patiënt met progressieve multifocale leukencefalopathie bij wie het virus het eerst geconstateerd werd.

Epidemiologie[bewerken]

Het virus is alomtegenwoordig in de menselijke populatie met een besmettingsgraad van 70 tot 90% van alle volwassen personen. De meeste mensen lopen het JCV op in de kindertijd of adolescentie. [1].

Wereldwijd wordt het in hoge concentraties teruggevonden in de verstedelijkte gebieden, waardoor sommige onderzoekers besmet water als bron vermoeden, daar dit een frequente besmettingshaard vormt.[2].

Kleine genetische variaties van het virus zijn geografisch verspreid, waardoor genetische analyse van het JC-virus een bruikbaar hulpmiddel is om de menselijke migratie doorheen de geschiedenis te traceren.[3].

Infectie en pathogenese[bewerken]

De initiële infectiehaard zou zich kunnen bevinden t.h.v. de tonsillen [4] of de tractus digestivus [2]. Het virus blijft vervolgens latent aanwezig in het maag-darmstelsel[5] en kan de epitheelcellen ővan de nieren infecteren, waar het zich vervolgens reproduceert en viruspartikels in de urine afscheidt.

JCV kan doorheen de bloed-hersenbarrière het centrale zenuwstelsel bereiken waar het de oligodendrocyten en de astrocyten infecteert, mogelijk door de 5-HT2A-serotonine-receptor [6]. Ook bij symptoomloze mensen kan het JC virus in de hersenen worden teruggevonden. [7].

Indien door immuundeficiëntie of immunosuppressie het JCV geheractiveerd wordt, valt het de eerder geïnfecteerde weefsels aan. In de nieren resulteert dit in hemorragische cystitis en uretrale stenose; in de hersenen veroorzaakt het gewoonlijk fatale progressieve multifocale leukencefalopathie door het vernietigen van de oligodendrocyten. Verschillende studies sinds anno 2000 vermoeden eveneens een link tussen het virus en colorectale kanker, aangezien JCV werd teruggevonden in kwaadaardige darmtumoren. Doch deze bevindingen zijn nog steeds controversieel. [8]

Referenties[bewerken]

  1. Padgett, B.L. and Walker, D.L. (1973). Prevalence of antibodies in human sera against JC virus, an isolate from a case of progressive multifocal leukoencephalopathy. J. Infect. Dis. 127 (4): 467-470 . PubMed.
  2. a b Bofill-Mas, S., Formiga-Cruz, M., Clemente-Casares, P., Calafell, F. and Girones, R. (2001). Potential transmission of human polyomaviruses through the gastrointestinal tract after exposure to virions or viral DNA. J. Virol. 75 (21): 10290-10299 . PubMed.
  3. Pavesi, A. (2005). Utility of JC polyomavirus in tracing the pattern of human migrations dating to prehistoric times.. J. Gen. Virol. 86 (Pt 5): 1315-1326 . PubMed.
  4. Monaco, M.C., Jensen, P.N., Hou, J., Durham, L.C. and Major, E.O. (1998). Detection of JC virus DNA in human tonsil tissue: evidence for site of initial viral infection. J. Virol. 72 (12): 9918-9923 . PubMed.
  5. Ricciardiello, L., Laghi, L., Ramamirtham, P., Chang, C.L., Chang, D.K., Randolph, A.E. and Boland, C.R. (2000). JC virus DNA sequences are frequently present in the human upper and lower gastrointestinal tract. Gastroenterology 119 (5): 1228-1235 . PubMed.
  6. Elphick, G.F., Querbes, W., Jordan, J.A., Gee, G.V., Eash, S., Manley, K., Dugan, A., Stanifer, M., Bhatnagar, A., Kroeze, W.K., Roth, B.L. and Atwood, W.J. (2004). The human polyomavirus, JCV, uses serotonin receptors to infect cells. Science 306 (5700): 1380-1383 . PubMed.
  7. White, F.A., 3rd., Ishaq, M., Stoner, G.L. and Frisque, R.J. (1992). JC virus DNA is present in many human brain samples from patients without progressive multifocal leukoencephalopathy. J. Virol. 66 (10): 5726-5734 . PubMed.
  8. Theodoropoulos, G., Panoussopoulos, D., Papaconstantinou, I., Gazouli, M., Perdiki, M., Bramis, J. and Lazaris, ACh. (2005). Assessment of JC polyoma virus in colon neoplasms. Dis. Colon. Rectum. 48 (1): 86-91 . PubMed.