Jaïr

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De naam Jaïr betekent "Hij (=God) verlicht". De naam Jaïr komt in de Bijbel verschillende keren voor.

Oude Testament[bewerken]

  • De zoon van Segub en kleinzoon van Chesron, uit de stam van Juda. Hij werd bij de stam van Manasse geteld.
  • Een richter. Deze Jaïr was een Gileadiet. Hij had 30 zonen, die op ezels reden, en 30 nederzettingen hadden. Hij werd begraven in Kamon. Jaïr richtte Israël 22 jaar.
  • De vader van Mordekai, uit Benjamin. Mordekai was de neef van koningin Esther.
  • Jaïr was ook de vader van Elchanan, en van Davids helden. In het Hebreeuws wordt deze naam anders geschreven. Op deze schrijfwijze betekent Jaïr "Woud(bewoner)",

Nieuwe Testament[bewerken]

  • In Marcus 5:21-43, Matteus 9:18-26 en Lucas 8:40-56 wordt de opwekking van het dochtertje van Jairus door Jezus beschreven: een van diens wonderen. De Griekse vorm van Jaïr, die daar gebruikt wordt, is Jaïros.