Jabiroe
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Jabiroe IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| vliegende jabiroe | |||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Jabiru mycteria (Lichtenstein, 1819) |
|||||||||||||
| Afbeeldingen Jabiroe op |
|||||||||||||
| Jabiroe op |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De jabiroe of reuzenooievaar (Jabiru mycteria) is de enige soort in zijn geslacht. Met zijn grootte van ongeveer 1,5 meter is hij de grootste vogel van de Nieuwe Wereld. Zijn leefgebied strekt zich uit van Mexico tot Argentinië, waar hij in de omgeving van moerassen en rivieren leeft en waar hij zich voedt met weekdieren, reptielen, kleine zoogdieren en vis. De naam komt uit een Tupi–Guaraní taal en betekent "gezwollen nek". De volwassen Jabiroe is 120–140 cm lang, 2.3–2.8 m over de vleugels, en kan 4.3–9 kg wegen. De snavel is zwart en breed, lichtjes naar boven gedraaid, eindigend in een scherpe punt. Het verenkleed is meestal wit, maar het hoofd en metaalring aan nek zijn zwart, met een rode rekbare zakje aan de basis.
Jabiroe of reuzenooievaar in dierentuin in Belize.
| Bronnen, noten en/of referenties |