Jack Lang (Frans politicus)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jack Lang ( 2007)

Jack Mathieu Émile (Jack) Lang (uitspraak: ​[dʒakˈlɑ̃ɡ]) (Mirecourt, 2 september 1939) is een Frans politicus van de Socialistische Partij. Hij was minister van Cultuur van Frankrijk van 1981 tot 1986 en 1988 tot 1992, vervolgens minister van Onderwijs van 1992 tot 1993 en 2000 tot 2002. Daarnaast was hij van 1989 tot 2000 burgemeester van Blois. Hij was tot 2012 lid van het Nationale Parlement voor het zesde district van Pas-de-Calais.

Lang komt uit een rijke joodse familie. Hij heeft drie broers en zussen en zijn moeder was katholiek. Zijn grootvader was lid van Loge. In de Tweede Wereldoorlog was zijn grootvader actief in het verzet. Hij groeide op in Nancy en studeerde politiek en publiekrecht in Parijs. Hij kreeg een doctoraat voor beide disciplines. Van 1971 tot 1981 was hij hoogleraar internationale recht aan de Universiteit van Nancy.

Voor het grote publiek was hij vooral bekend om zijn ministersposten. In 1981 werd hij minister van cultuur. Hij hield deze functie in de kabinetten van Laurent Fabius (1984-1986), Michel Rocard (1988-1991) en Edith Cresson (1991-1993). Hij zette zich onder meer in voor de architectonische herinrichting van Parijs en tegen dominantie van de Amerikaanse cultuur. Zijn inzet voor de rechten voor homoseksuelen gaven hem veel kritiek in conservatieve en religieuze kringen. In het kabinet Pierre Beregovoy (1992-1993) was hij minister van onderwijs. Van 1994 tot 1997 was hij lid van het Europees parlement. Tijdens het kabinet van Lionel Jospin (2000-2002) was hij minister van onderwijs en hield deze post toen de regering viel in mei 2002.

Van 1989 tot 2001 was hij burgemeester van de Franse stad Blois. Daarna was hij van 2002 tot 2012 afgevaardigde van de Nationale Vergadering voor het kiesdistrict 6 van Pas-de-Calais.

Zijn beide dochters Valérie Lang (1966-2012) en Caroline Lang (1961) zijn actrices.

Externe link[bewerken]