Jacob II van La Marche
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Jacob II van La Macrhe | ||
| 1370-1438 | ||
| Graaf van La Marche | ||
| Periode | 1393-1435 | |
| Voorganger | Jan I | |
| Opvolger | Eleonora & Bernard II | |
| Graaf van Castres | ||
| Periode | 1393-1435 | |
| Voorganger | Jan I | |
| Opvolger | Eleonora & Bernard II | |
| Vader | Jan I van La Marche | |
| Moeder | Catharina van Vendôme | |
Jacob II van La Marche (?, 1370- Besançon, 24 september 1438) was de oudste zoon van Jan I van La Marche en Catharina van Vendôme. Jacob nam de wapens op in de kruistocht die eindigde in de slag bij Nicopolis en bevocht vervolgens de Engelsen. Jacob was een aanhanger van Jan zonder Vrees. Jacob was in 1406 gehuwd met Beatrix (1392-1415), een dochter van Karel III van Navarra. Na haar dood en om haar favorieten uit te schakelen, bewerkte de Napolitaanse adel in 1415 een huwelijk van Jacob met Johanna II van Napels. Toen Jacob zelf de macht wilde grijpen in Napels, werd hij in 1419 Napels uitgestuurd. Terug in Frankrijk, werd hij gouverneur van Languedoc. In 1435 tenslotte nam hij ontslag en werd hij monnik.
Jacob werd de vader van: