Jacques-Bénigne Bossuet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jacques-Bénigne Bossuet, Hyacinthe Rigaud, Louvre

Jacques-Bénigne Bossuet (Dijon, 27 september 1627 - Parijs, 12 april 1704) was een Frans bisschop en schrijver, vooral bekend vanwege zijn "preken" (sermons).

Biografie[bewerken]

Bossuet stamt uit een magistratenfamilie en volgde zijn eerste opleiding bij de Jezuïeten te Dijon waar hij het Latijn en Grieks onder de knie kreeg. Op 15-jarige leeftijd trok hij naar Parijs om zijn studies te voltooien met filosofie en theologie. Daarnaast kwam hij ook met de profane literatuur van o.a. Pierre Corneille in contact. Hij werd diaken in Langres en publiceerde zijn eerste traktaat over de vergankelijkheid van het leven in 1648. Verder werd hij doctor in de theologie in 1652 en kreeg hij hoge kerkelijke functies in Sarrebourg en Metz.

Zijn preken[bewerken]

Bossuet werd vooral bekend van zijn wekelijkse preken, waar veel volk op af kwam, en niet alleen gelovigen. Puur om zijn literaire kwaliteiten werden zijn preken gevolgd. Hij was trouwens lid van de académie française. Zijn "Oraisons funèbres" (lijkredes) werden na zijn dood als literair werk uitgegeven. In de Franse literatuurgeschiedenis staan ze op het niveau van Cicero.

Bossuets preek Sur l'ambition is in vertaling verschenen onder de titel Over ambitie, vert. Rokus Hofstede, in: Van God gesproken. De mooiste preken sinds de Bergrede, Jaap H. van der Laan (red.), Vesuvius, 2007. De grondgedachte van deze preek komt tot uiting in verschillende maximen, o.a.: 'Voor het heersen over jezelf bestaat er geen groter obstakel dan het hebben van gezag over anderen.'

Weetje[bewerken]

Bossuet woonde op Place Royale nr. 17.