Jacques Grippa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jacques Grippa (1913 - 1990) was een Belgisch verzetsman en na de oorlog functionaris van de Kommunistische Partij in de regering. Hij wordt geboren in 1913 als zoon van een Italiaanse immigrant en een Belgische moeder. In 1930, als hij zijn ingenieurstudies aanvat aan de universiteit van Luik, sluit hij zich aan bij de Kommunistische Partij van België (KPB). Hij heeft een belangrijke rol gespeeld in respectievelijk: het gewapend verzet tegen het naziregime, de eerste naoorlogse regering, en de belangrijkste afsplitsing van de KPB in 1963.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog belandt Grippa in het verzet, eerst als verantwoordelijke van de MOI (Main d'oeuvre immigré), een verzetsgroep van immigranten en daarna als stafchef bij het Belgisch leger der partizanen, (de gewapende afdeling van het onafhankelijkheidsfront). In 1943 wordt hij opgepakt door de Gestapo en doorgestuurd naar het Fort van Breendonk. Hij ondergaat er talrijke martelingen, maar geeft geen enkel van zijn geheimen prijs. Op dat moment was hij nochtans de spilfiguur van het gewapend verzet. Hij werd er geconfronteerd met vier leden van het politiek bureau van de KPB die akkoord gingen om hem onder druk te zetten. Na enige tijd wordt hij getransporteerd naar het concentratiekamp van Buchenwald. Daar komt hij in de leiding terecht van het clandestien verzet. Het kamp van Buchenwald was een van de oudste concentratiekampen. Het was het enige dat door de gevangenen zelf bevrijd werd nog voor de Amerikaanse troepen kwamen.

Na de Tweede Wereldoorlog wordt Grippa kabinetschef van de minister van oorlogsslachtoffers. In die functie speelde hij een belangrijke rol bij de opvang en begeleiding van politieke gevangenen. In de daaropvolgende regering is hij opnieuw kabinetchef bij de communistische minister van Openbare Werken Jean Borremans.

In 1963 wordt Grippa uit de KPB gezet. Met hem vertrekken tientallen andere militanten. Dit is het resultaat van een ideologisch conflict tussen de leiding van de Sovjet-Unie en Mao Zedong. Grippa koos de zijde van Mao. Een nieuwe partij wordt gesticht die bijna een verkozene haalt in Brussel. Na aanvankelijk succes verdwijnt deze partij in de marge.

Bronnen
  • Jacques Grippa schreef zijn memoires: Grippa, Jacques - Chronique vécu d'une époque, 1930-1947, Editions EPO, 1988
  • Nouvelle Biographie Nationale (deel 7, p.170-176) - het artikel over "Grippa" door Alain Colignon; Brussel, 2003