Jacques Rancière

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jacques Rancière

Jacques Rancière (1940, Algiers), is een hedendaags Frans filosoof. Zijn carrière begon als student van marxistisch filosoof Louis Althusser. Sindsdien schreef hij over verschillende thema’s uit de politiek, esthetica, geschiedenis en pedagogie.

Selectieve bibliografie[bewerken]

Portal.svg Portaal Filosofie
  • Lire le Capital (1965), een gezamenlijk werk van Louis Althusser, Étienne Balibar, Roger Establet, Pierre Macherey en Jacques Rancière, waarin ‘Das Kapital’ van Marx vanuit structuralistisch oogpunt wordt onderzocht;
  • Le Maître ignorant. Cinq Leçons sur l’émancipation intellectuelle (1987), waarin Rancière de pedagogie kritisch behandelt en een lans breekt voor onwetendheid en gelijkheid;
  • La Nuit des prolétaires. Archives du rêve ouvrier (1981), over socialistische utopieën en emancipatie en het belang dat taal hierin speelt;
  • Aux bords du politique (1990), een verzameling essays die samen een kritische overdenking zijn van politiek handelen, waarbij Rancière een vinger probeert te leggen op de gesluierde aanwezigheid van ongelijkheid en uitbuiting binnen het model ‘democratie’;
  • Les Noms de l’histoire. Essai de poétique du savoir (1992), een essay dat het belang van namen en benamingen voor de productie van geschiedschrijving bestudeert;
  • La Mésentente. Politique et philosophie (1995), over de politiek als een plaats die draait rond de onenigheid;
  • Le Partage du sensible. Esthétique et politique (2000), over hoe wat waargenomen wordt, en door wie, een groot belang heeft in zowel de politiek als de esthetica;
  • (verder aan te vullen)