Jambujufferduif

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Jambu-jufferduif)
Ga naar: navigatie, zoeken
Jambujufferduif
IUCN-status: Gevoelig[1] (2012)
JambuFruitDove.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Columbiformes (Duifachtigen)
Familie: Columbidae (Duiven)
Geslacht: Ptilinopus (Jufferduiven)
Soort
Ptilinopus jambu
(Gmelin, 1789)
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Mannetje van de Jambu-jufferduif

De Jambujufferduif (Ptilinopus jambu) is een kleine kleurrijke duif.

Kenmerken[bewerken]

De Jambujufferduif is 23 tot 27 centimeter lang en weegt ongeveer 42 gram. Het is een vlezige duif met een smal hoofd, een onderscheidende groene kleur, een witte rand om elk oog, een oranje snavel en rode poten.

Het volwassen mannetje heeft een karmozijnrood gezicht met een zwarte kin, een ongestreept bovenlichaam en een witte onderkant. Op de borst zit een roze vlek en het onderste deel van de verenstaart is bruin. De kleuren van het vrouwtje zijn matter. De jongen krijgen pas na 39 weken een volwassen verenpak.

Leefwijze[bewerken]

De Jambujufferduif is een schuwe, niet de aandacht trekkende soort, met camouflagekleuren die bescherming biedt in de bossen. Ze worden meestal alleen of in paren gezien, maar kunnen in de buurt van bijvoorbeeld fruitbomen ook groepen vormen van rond de 17 exemplaren. De duif eet vijgen, klein fruit en bessen. Het eet het fruit direct van de boom, maar nuttigt ook fruit van de grond wanneer dat door neushoornvogels of apen naar beneden is gegooid. Deze duif zuigt het water op, net als bij de meeste andere duiven het geval is en vaak niet bij andere vogelsoorten.

Het mannetje beschermt het territorium door zijn vleugels omhoog te houden, zijn bovenlichaam heen en weer te bewegen en te koeren. Wanneer de mededinger te zijn territorium te dicht nadert, zal het reageren door snel te pikken.

Voortplanting[bewerken]

Het vrouwtje bouwt het nest in een boom en maakt het van dunnen twijgen, wortels en grassen die zijn verzameld door het mannetje. Ze legt een à twee witte eieren die ze in een tijd van twintig dagen uitbroedt. De jongen kunnen na twaalf tot enkele dagen meer vliegen.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Deze soort komt voor in Brunei, Maleisië, het zuiden van Thailand en op de Indonesische eilanden Kalimantan, Sumatra en Java. De Jambu-jufferduif bewoont moerasgebieden van wortelbomen en laaggelegen regenwouden tot een hoogte van 1500 meter en komt verder voor in tweede groei bossen.vertaling? (eng: second growth forrests)

Bedreiging[bewerken]

De omvangrijke ontbossing in Indonesië en Maleisië betekent voor dit duivenras dat ze enigszins in hun bestaan bedreigd worden, hoewel de overlevingsmogelijkheid in de tweede groei bossen ervoor zorgt dat het bestaan minder in kritiek gevaar is dan bij andere soorten het geval is. De Jambu-jufferduif wordt op de Rode Lijst van de IUCN gekwalificeerd als "Near Threatened".

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties