James Batcheller Sumner
 James Batcheller Sumner |
||
| 19 november 1887 - 12 augustus 1955 | ||
 |
||
| Geboorteland | Verenigde Staten | |
| Geboorteplaats | Canton (Massachusetts) | |
| Plaats van overlijden | Buffalo (New York) | |
| Nobelprijs voor de | Scheikunde | |
| In | 1946 | |
| Reden | "Voor zijn ontdekking dat enzymen kunnen kristalliseren." | |
| Samen met | John Howard Northrop Wendell Meredith Stanley |
|
| Voorganger(s) | Artturi Ilmari Virtanen | |
| Opvolger(s) | Robert Robinson | |
James Batcheller Sumner (Canton (Massachusetts), 19 november 1887 – Buffalo (New York), 12 augustus 1955) was een Amerikaans scheikundige. Hij kreeg in 1946 samen John Howard Northrop de Nobelprijs voor de Scheikunde.
Inhoud |
Opleiding [bewerken]
Sumner haalden zijn bachelor op de Harvard Universiteit in 1910 waar hij scheikundigen als Roger Adams, Farrington Daniels, Frank C. Whitmore, James Bryant Conant en Charles Loring Jackson leerde kennen. In 1912 ging hij biochemie studeren aan Harvarden kreeg zijn Ph.D. in 1914. Daarna werkte hij als assistent hoogleraar biochemie op de Cornell Universiteit.
Onderzoek [bewerken]
Op Cornell begon Sumner zijn onderzoek om enzymen in pure vorm te isoleren; iets wat nog nooit eerder was gedaan. Hij werkte met het enzym urease. Sumners werk was vele jaren onsuccesvol en veel collega's twijfelden en geloofden dat wat hij wilde bereiken onmogelijk was, maar in 1926 ontdekte hij dat zelfs enzymen met een laag molgewicht geïsoleerd en gekristalliseerd konden worden. Zijn succesvolle onderzoek leidde in 1929 tot een echt hoogleraarschap.
Prijzen [bewerken]
In 1937 kreeg hij een Guggenheim Fellowship en hij werkte vijf maanden in Zweden bij Theodor Svedberg. Datzelfde jaar maakte John Howard Northrop van het Rockefeller Instituut gekristalliseerd pepsine wat aantoonde dat Sumner een algemene methode had ontwikkeld om enzymen te kristalliseren. Hiervoor kreeg hij de Scheel Medal in Stockholm.
Sumner en Northrop deelden in 1946 de Nobelprijs voor de kristallisatie van enzymen.
Noot [bewerken]
Toen hij op zijn 17e aan het jagen was werd Sumner per ongeluk beschoten door iemand uit het gezelschap en moest zijn linkerarm net onder de elleboog geamputeerd worden.
