James Gavin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
James Gavin
Major General James M. Gavin
Major General James M. Gavin
Bijnaam "The Jumping General"
"Slim Jim"
Geboren 22 maart 1907
Brooklyn, New York, Verenigde Staten
Overleden 23 februari 1990
Baltimore, Maryland, Verenigde Staten
Begraven West Point, New York, Verenigde Staten
Land/partij Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Onderdeel Coast Artilliary Insignia.png United States Army Coast Artillery Corps

Flag of the United States Army.svg United States Army
Dienstjaren 1924 - 1958
Rang US-O9 insignia.svg
Lieutenant General
Eenheid 16th AAA Bn coa.jpeg 16th Coast Artillery[1]
002 ADA COA.png 2nd Coast Artillery[1]
025th Infantry Regiment COA.png25th Infantry Regiment[1]
38thInfRegtCOA.png38th Infantry Regiment[1]
29 INF COA.png29th Infantry Regiment[1]
57 Inf Rgt COA.png57th Infantry Regiment[1]
7th Infantry Regiment COA.png 7th Infantry Regiment[1]
Leiding over 505 Inf Rgt DUI.png 505th Infantry Regiment (United States)
82 Airborne Patch.svg 82ste Airborne Divisie
US VII Corps SSI.png VII Corps
Chief Research and Development, United States Army
US Fifth Army patch.svg Chief of Staff, 5e Leger (Verenigde Staten)
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog

Koreaanse Oorlog

Onderscheidingen Zie decoraties
Ander werk Ambassadeur in Frankrijk (1961-1963)[2]

James Maurice Gavin (Brooklyn, 22 maart 1907 - Baltimore, 23 februari 1990) was een Amerikaans militair. Hij was de jongste generaal van het Amerikaanse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog en commandant van de 82ste Airborne Divisie.

Zijn jeugd[bewerken]

Het is niet helemaal zeker wie zijn ouders waren. James verbleef in een klooster totdat hij in 1909 werd geadopteerd door Martin en Mary Gavin uit Mount Carmel, Pennsylvania waar Martin in een kolenmijn werkte. De familie heeft het niet breed en al op 12-jarige leeftijd moest James werken om geld te verdienen. Op zijn 17de verjaardag vluchtte hij en ging met de trein naar New York.

Militair[bewerken]

Hoewel hij nog geen 18 jaar was, nam het leger hem, nadat een advocaat zichzelf tot voogdhad benoemd, toch met enkele andere wezen aan.

Opleiding en overplaatsingen[bewerken]

Op 1 april werd hij naar Panama gestuurd waar hij onder sergeant McCarthy en de Indiaan 'Chief' Williams diende. Williams bevorderde hem na zes maanden tot korporaal. Na enkele testen en examens werd hij toegelaten op West Point. In juni 1929 beëindigde zijn opleiding, waarna hij in het huwelijk trad met Irma Baulsir.

Na drie jaren in Douglas en aan de Mexicaanse grens ging hij naar de United States Army Infantry School in Fort Benning, Georgia. Hij genoot en leerde dat orders kort moeten zijn zodat commandanten zelf over hun opdracht moeten nadenken. Zijn vrouw was ongelukkig in Georgia en besloot in 1932 na de kerstdagen bij haar ouders in Washington D.C. in te trekken. In 1933 werd hun dochter Barbara geboren.

In 1933 werd Gavin naar Oklahoma overgeplaatst en in 1936 naar de Filipijnen. Daarna keerde hij terug naar Washington, en werd naar Californië overgeplaatst. Tijdens een sportwedstrijd kreeg hij last van zijn rechter oog. De dokter stelde vast dat zijn netvlies een beetje losliet en schreef hem enkele weken rust voor, hetgeen hij negeerde.

Westpoint[bewerken]

Vervolgens werd hij teruggezonden naar Westpoint. De Blitzkrieg maakte het noodzakelijk de tactieken van de Duitsers te bestuderen. Gavin vond dat ook de luchtmacht zou moeten worden ingezet zoals de Duitsers dat in België met groot succes deden:

"From what we had seen so far, it was clear the most promising area of all was airborne warfare, bringing the parachute troops and the glider troops to the battlefield in masses, especially trained, armed and equipped for that kind of warfare."

Operatie Husky[bewerken]

In april 1941 werd hij op eigen verzoek ingedeeld bij de nieuwe Airborne Divisie, waar hij tactieken ontwikkelde voor luchtgevechten. In oktober werd hij bevorderd tot majoor en schreef hij het boek: "FM 31-30: Tactics and Technique of Air-Borne Troops". In augustus 1942 werd hij commandant van de 505th Infantry Regiment en al gauw kolonel. Zijn regiment werd onderdeel van de 82ste Airborne Divisie en verliet New York op 28 april om via Noord-Afrika naar Casablanca te gaan voor Operatie Husky. Het konvooi omvatte 23 transportschepen, 8 kruisers, een vliegdekschip en het slagschip Texas. Op 10 mei kwamen ze in Casablanca aan, waarna de troepen naar Kairouan in Tunesië overgebracht werden. Op 9 april werd Sicilië aangevallen. De Amerikanen landden aan de zuidkust, de Britten aan de oostkust. Gavin sprong als eerste en verstuikte zijn enkel. Er was veel wind waardoor ze niet op de afgesproken plaats landden.

Normandië[bewerken]

Op 6 juni 1944 werd eerst de 101st Airborne Division gedropt in Normandië en een uur later de 82ste Airborne Divisie, die zich in drie onderdelen had gesplitst. Gavin was commandant van de A-groep. Ze veroverden Sainte-Mère-Église, een belangrijke communicatiepunt achter Utah Beach.

Market Garden[bewerken]

Op 17 september was Gavin commandant van de 82ste Airborne Divisie tijdens Operatie Market Garden. Zijn opdracht was de Maasbrug in Grave te bezetten, en minstens één van de vier bruggen over het Maas-Waalkanaal en de brug over de Waal in Nijmegen. Bij de landing beschadigde hij twee rugwervels, maar de dokter zei dat er niets aan de hand is, dus hij liep ermee door. Pas vijf jaar later werd de schade vastgesteld. Op 12 november vertrekt de 82ste naar Frankrijk.

Militaire loopbaan[bewerken]

Geen insigne Private, United States Army Coast Artillery Corps: 7 april 1924[1]
US Army WWII PFC.svg Private First class, United States Army Coast Artillery Corps:[1]
US Army WWII CPL.svg Corporal, United States Army Coast Artillery Corps: 30 juni 1925[1]
US-O1 insignia.svg Second Lieutenant, United States Army: 13 juni 1929[1]
US-O2 insignia.svg First Lieutenant, United States Army: 1 november 1934[1]
US-O3 insignia.svg Captain, United States Army: 13 juni 1939[1]
US-O4 insignia.svg Major, United States Army: 10 oktober 1941[1]
US-O5 insignia.svg Lieutenant Colonel, United States Army: 1 februari 1942[1]
US-O6 insignia.svg Colonel, United States Army: 25 september 1942[1]
US-O7 insignia.svg Brigadier General, United States Army: 10 oktober 1943[1]
US-O8 insignia.svg Major General, United States Army: 20 oktober 1944[1]
US-O9 insignia.svg Lieutenant General, United States Army: 25 maart 1955 (gepensioneerd 31 maart 1958)[2][1]

Decoraties[bewerken]

Gavin ontvangt de DSO van Bernard Montgomery
  • US Army Airborne master parachutist badge.gif US Army Airborne master parachutist badge
  • Army Commendation Medal ribbon.svg Army Commendation Medal
  • American Defense Service ribbon.svg American Defense Service Medal
  • European-African-Middle Eastern Campaign ribbon.svg European-African-Middle Eastern Campaign Medal
  • Army of Occupation ribbon.svg Army of Occupation Medal
  • Combat Infantry Badge.svg Combat Infantryman Badge[3]

Gavin had twee bijnamen, "The Jumping General" omdat hij met zijn paratroopers meesprong, en "Slim Jim" omdat hij een atletisch figuur had. Verder was het bekend dat hij met een M1 Carbine rondliep in plaats van een pistool, zoals de meeste officieren. Hij was tegen discriminatie bij de manschappen.

James Gavin was ereburger van de stad Nijmegen.

Na de oorlog[bewerken]

Na de oorlog werd zijn huwelijk met Irma Baulsir ontbonden. In juli 1948 hertrouwde hij met Jean Emert Duncan uit Knoxville, Tennessee, en adopteerde Caroline, dochter uit haar eerdere huwelijk. Samen kregen ze nog drie dochters, Patricia Cincotta, Marjorie Aileen Lewis en Chloe Beatty. Hij had een huis in Barnstable, Massachusetts en in Winter Park, Florida.

In 1955 had Gavin de leiding over het onderzoek naar en de ontwikkeling van nieuwe wapens, en de mogelijkheid deze zodanig te maken dan ze met vliegtuigen vervoerd en eventueel gedemonteerd gedropt konden worden. Dit leidde soms tot onenigheid met Dwight Eisenhower, die vond dat conventionele wapens mogelijk niet voldoende aandacht kregen. In maart 1958 verliet Gavin het leger na onenigheid met het Pentagon, zoals hij beschrijft in zijn boek War and Peace in the Space Age. Hij was toen generaal.

Hij ging werken bij Arthur D. Little waar hij tot 1977 president is. Van 1961 - 1962 onderbrak hij zijn tijd bij ADL om op verzoek van president Kennedy ambassadeur in Frankrijk te worden en zo de relatie tussen de twee landen te herstellen. Hierin was hij succesvol, mede door zijn goede contacten met generaal de Gaulle.

Omdat hij fel tegen de aanwezigheid van het Amerikaanse leger in Vietnam was, zijn er mensen die hem in 1968 voordragen als presidentskandidaat, maar hij stelde zich niet beschikbaar.

Gavin overleed in een verpleeghuis in Baltimore op 23 februari 1990 aan complicaties van de ziekte van Parkinson. Hij is begraven bij de Old Chapel in West Point.

Op 29 juni 2009 ontving de burgemeester van Nijmegen Thom de Graaf enkele veteranen voor een herdenking bij het bevrijdingsmonument in Groesbeek. Gavin werd door zijn dochter Barbara Fauntleroy Fuller vertegenwoordigd.[4]

Boeken[bewerken]

  • Airborne Warfare, 1947
  • War and Peace in the Space Age, 1958
  • On to Berlin, 1979

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Bronnen, noten en/of referenties