James Kirkup

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

James Falconer Kirkup (South Shields, 23 april 1918 - Andorra, 10 mei 2009) was een Engels dichter, vertaler en schrijver van reisverhalen.

Kirkup groeide op in South Shields en ging naar de universiteit van Durham. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij gewetensbezwaarde en werkte hij als landarbeider in de Yorkshire Dales.

Zijn eerste dichtbundel, The Drowned Sailor, werd in 1947 gepubliceerd. Van 1950 tot 1952 was hij de eerste "Gregory Poetry Fellow" aan de Leeds University, waardoor hij de eerste dichter in residence was in het Verenigd Koninkrijk. Hij verhuisde in 1952 naar Gloucestershire en was er gedurende drie jaar "visiting poet" aan de kunstacademie van Bath. Nadien werd hij onderwijzer in Londen. Hij verliet Engeland in 1956 om te gaan wonen en werken in Europa, Amerika en het Verre Oosten. Hij vestigde zich tenslotte in Japan en doceerde er Engelse letterkunde aan verschillende universiteiten. Toen het blad "Gay News" in 1977 zijn gedicht "The Love that Dares to Speak its Name" publiceerde, over de liefde van een Romeinse honderdman voor Christus op het kruis, werd hij samen met de uitgever in Engeland vervolgd voor godslastering.

Tijdens zijn carrière schreef Kirkup vele tientallen dichtbundels, een autobiografie in zes delen, meer dan 100 originele monografieën en vertalingen en een duizendtal bijdragen voor tijdschriften. Hij is ook een internationaal erkend haiku- en tanka-schrijver. In het begin van de jaren 1990 vestigde hij zich in Andorra en schreef onder meer tot 2008 necrologieën voor The Independent.

Externe links[bewerken]