Jan Antonín Tadeáš Nepomuk Stamic

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jan Antonín Tadeáš Nepomuk Stamic (ingeschreven als Johann Anton Thadäus Johann Nepomuk Stamitz te Mannheim, Baden-Württemberg, 27 november 1750Parijs (of: Versailles) 1798 (of: 1809)) was een Boheems componist, dirigent en violist. Zijn Tsjechische naamgeving is van later datum.

Levensloop[bewerken]

Johann Anton en zijn broer Karl Philip Stamitz (Carl) kregen hun eerste vioolles van hun vader Johann Wenceslaus Anton Stamitz (Jan Václav Antonín Stamic) en na diens vroege overlijden door Christian Cannabich. Ook Jan Antonín Tadeáš Nepomuk werd in jonge jaren al lid in de befaamde Mannheimer Hofkapelle.

Samen met zijn broer vertrok hij in 1770 naar Parijs. Van 1782 tot 1789 speelde hij in de koninklijke kapel in Versailles mee en werd met de titel "ordinaire de la musique du roi" onderscheiden. Hij was viool-leraar van de Rodolphe Kreutzer.

Composities[bewerken]

Werken voor orkest[bewerken]

  • 1779 Concerto in F groot, voor viola d'amore en orkest
  • Sinfonia concertante in D groot, voor twee fluiten en orkest
  • Concerto in Bes groot, voor viola d'amore en orkest
  • Concerto in G groot, voor viola d'amore en orkest
  • Concerto in D groot, voor viola d'amore en orkest
  • Concerto in G-groot, voor twee fluiten en orkest
  • Concerto in D groot, voor fluit en orkest
  • Concerto in Bes groot, voor klarinet en orkest
  • Rond 20 concerten voor viool
  • Verdere concerten voor fluit
  • 4 Concerten voor twee klarinetten of klarinet en viool
  • 12 verdere symfonieën
  • 3 concerten voor piano en orkest

Kamermuziek[bewerken]

  • 8 Caprices voor solo fluit
  • Capriccio-Sonata A groot, voor fluit
  • Rondo capriccioso G groot, voor fluit
  • Zes duetten, voor twee fluiten
  • 15 kwartetten