Jan Cober

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jan Cober
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Geboren 1951
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Genre(s) HaFaBramuziek
Beroep(en) dirigent en klarinettist
Instrument(en) klarinet
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Jan Cober (Thorn, 1951) is een Nederlands dirigent en klarinettist.

Levensloop[bewerken]

Jan Cober is afkomstig uit een heel muzikale familie uit het witte stadje Thorn. Hij was klarinettist in de Koninklijke Harmonie van Thorn. Zijn studies deed hij in de vakken orkestdirectie en klarinet aan het Conservatorium Maastricht en rondde beide studies met een Prix d'Excellence af. Hij was vanaf 1972 tot 1977 eerste klarinettist bij het Nederlandse omroeporkest en vanaf 1977 soloklarinettist bij het Residentie Orkest in Den Haag. Bij de befaamde dirigenten Willem van Otterloo en Ferdinand Leitner voltooide hij zijn vakbekwaamheid als dirigent. Bij de NOS cursus voor dirigenten onder leiding van Neeme Järvi behoorde hij tot de finalisten.

Sinds 1976 is hij verbonden als docent en later als professor voor klarinet en orkestdirectie aan het Brabants Conservatorium te Tilburg, het Conservatorium Maastricht en aan het Utrechts Conservatorium. Verder is hij verbonden aan het Europees opleidingsinstituut voor dirigenten in het Italiaanse Trente.

Als gastdirigent leidde hij meerdere concerten bij vrijwel alle Nederlandse Symfonie-orkesten (Limburgs Symfonie Orkest, Residentie Orkest, Frysk Orkest, Overijssels Philharmonisch Orkest, Noordhollands Philharmonisch Orkest, diverse NOS orkesten en in 1983 het debuut bij het Amsterdams Philharmonisch Orkest) en het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen. Hij was verschillende malen gastdirigent in Berlijn, Sydney, Boston, Ostrava en in het Spaanse Valencia. Als dirigent van het harmonieorkest van de Europese Gemeenschap was hij onder andere in Portugal. In Nederland dirigeerde hij naast de harmonieorkesten van het Brabants Conservatorium te Tilburg en het Conservatorium Maastricht ook het Nationaal Jeugd Harmonie Orkest en verder de amateur harmonieorkesten Harmonie "St. Pancratius", Nulland in Kerkrade van 1970 tot 1972, de Koninklijke Harmonie "Eendracht maakt Macht", Wessem van 1973 tot 1979 en van 1981 tot 1983, het Harmonieorkest "Concordia", Treebeek, Heerlen van 1990 tot 1993, harmonie St. Lucia Neeritter, de Koninklijke Harmonie "Sophia's Vereeniging" te Loon op Zand van 1980 tot 1993, Harmonieorkest "L'Union", Heythuysen te Heythuysen van 1971 tot 1980 en 1993 tot 1995, de Koninklijke Harmonie "Sainte Cécile" (1880) te Eijsden (vanaf 1995), de Koninklijke "Harmonie Deurne" te Deurne van 1999 tot 2003 en vooral de Koninklijke Harmonie van Thorn van 1984 tot 2004. In 2009 en 2013 werd hij met de Koninklijke Harmonie "Sainte Cécile" (1880) te Eijsden tijdens het Wereld Muziek Concours te Kerkrade wereldkampioen in de concertafdeling van de sektie harmonie.

Gastdirigent is hij verder van het symfonisch blaasorkest van het Zwitserse Leger, de Banda Sinfonica Municipal de Madrid en sinds augustus 2002 is hij chef-dirigent van het Rundfunk Blasorchester te Leipzig. Ook is hij vanaf die tijd artistiek leider van de Bläserakademie Sachsen in Leipzig.