Jan Hoogstad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jan Hoogstad (Rotterdam, 29 juni 1930) is een Nederlands architect, die bekendheid verwierf met een aantal opmerkelijke grote projecten. De stroming die hij vertegenwoordigt, staat bekend als het neorationalisme.

Werk[bewerken]

In het werk van de geboren Rotterdammer staan ruimtelijkheid en ruimtelijke werking centraal. Zo is in het gebouw van het voormalige ministerie van VROM in Den Haag voor het eerst het serre-concept toegepast. De architectonische composities zijn veelal gebaseerd op eenvoudige geometrische schema's. Ook op het gebied van ruimtebepaling door middel van geluid (muziekarchitectuur) heeft Hoogstad experimenten ondernomen en een aantal projecten gerealiseerd.

Onder zijn recente werk valt het gebouw voor TNO-NiTG op De Uithof (Utrecht) en het Nationaal Muziekkwartier in Enschede.

In 1957 richtte hij zijn eigen bureau op. In de jaren 80 was hij in HWST Architecten geassocieerd met de architecten Weeber, Schulze en Van Tilburg, die later ieder hun eigen weg gingen. Hoogstad is thans, samen met Joost Ector en Max Pape, directeur van Ector Hoogstad Architecten. In 2007 heeft hij formeel zijn directietaken neergelegd. Daarnaast is hij Academician van de International Academy of Architecture en voorzitter van de afdeling Rotterdam van de IAA. Tevens is hij oprichter en bestuurslid van de Stichting Megacities / Megacities Foundation.

Hoogstad geeft regelmatig colleges en lezingen aan diverse nationale en internationale instellingen. Deze staan veelal in het teken van de relatie tussen ruimtebeleving en tijd, met het uitgangspunt dat architectuur het ruimtelijk vormgeven is aan de maatschappij. Hoogstad heeft daarnaast tientallen publicaties op zijn naam staan, en is onderscheiden met onder meer de Laurenspenning van de stad Rotterdam. Hij is tevens Officier in de Orde van Oranje Nassau.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]