Jan IV van Bretagne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jan IV van Bretagne
1339-1399
Graaf van Montfort
Periode 1345-1399
Voorganger Jan II
Opvolger Jan IV
Hertog van Bretagne
Periode 1365-1399
Voorganger Johanna
Opvolger Jan V
Vader Jan van Montfort
Moeder Johanna van Vlaanderen
CoA dukes of Bretagne 1316-1514 (chivalric).svg
Wapen als hertog van Bretagne

Jan IV van Bretagne (in de Engelse telling ook wel Jan V van Bretagne) (?, 1339 - Nantes, 9 november 1399) was een zoon van Jan van Montfort en Johanna van Vlaanderen.

Zijn vader overleed terwijl de Bretonse successieoorlog in volle gang was. Zijn moeder zette de strijd verder en behaalde successen. In 1364 verpletterde Jan zelf Karel van Blois in Auray. Jan sloot in 1365 met de weduwe van Karel van Blois, Johanna van Penthièvre, het eerste verdrag van Guérande, waardoor Jan erkend werd als enige hertog van Bretagne.

Als bondgenoot van Engeland, verbleef hij jaren in Engelse ballingschap tijdens de successieoorlog en het was slechts dankzij de hulp van Engeland, dat hij deze oorlog won. Hij was gehuwd met een zuster van de Zwarte Prins en diende de controle over verschillende vestingen, waaronder Brest, aan de Engelsen over te laten. Jan verloor hierdoor het vertrouwen van zijn baronnen, die hem niet steunden toen Karel V van Frankrijk Bretagne aanviel, waardoor Jan in 1378 in ballingschap diende te gaan. Toen Bretagne echter door Karel werd aangeslagen, riepen de plaatselijke baronnen Jan terug, die er in slaagde om het hertogdom te heroveren. Hij verzoende zich met Karel en kon in vrede zijn hertogdom besturen en kocht in 1397 Brest terug van de Engelsen.

Jan was gehuwd met:

en werd de vader van: