Jan Klaassens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jan Klaassens
Klaassens (midden) bij België-Nederland in 1960
Klaassens (midden) bij België-Nederland in 1960
Persoonlijke informatie
Volledige naam Jean Anna Klaassens
Geboortedatum 4 september 1931
Geboorteplaats Venlo, Vlag van Nederland Nederland
Overlijdensdatum 12 februari 1983
Overlijdensplaats Baarlo Vlag van Nederland Nederland
Clubinformatie
Positie Linkermiddenvelder
Jeugd
Venlosche Boys
VVV
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1948-1954
1954–1959
1959–1964
1964–1967
Vlag van Nederland VVV (amateur)
Vlag van Nederland VVV (prof)
Vlag van Nederland Feyenoord (prof)
Vlag van Nederland VVV (prof)
Totaal
onbekend
154 (20)
140 (7)
93 (7)
387 (34)
Interlands
1953-1963 Vlag van Nederland Nederland 57 (1)
Erelijst
1954
1959
1961
1962
Zilveren Bal
KNVB beker
landskampioen
landskampioen
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Jan Klaassens (Venlo, 4 september 1931 - Baarlo, 12 februari 1983) was een Nederlands voetballer. Hij speelde als middenvelder 57 keer in het Nederlands voetbalelftal, kwam 505 maal in het veld als speler van VVV uit Venlo en verdedigde 202 keer de kleuren van Feyenoord uit Rotterdam (waarvan veertien keer in een Europacupduel). Er is geen enkele Limburgse voetballer met een vergelijkbare erelijst.

Carrière[bewerken]

Klaassens begon zijn voetbalcarrière als jeugdspeler bij Venlosche Boys, maar hij maakte al snel de overstap naar VVV. Op 12 december 1948 mocht hij als zeventienjarige zijn debuut maken in het hoogste elftal van de Venlose club waarbij hij meteen een vaste plek veroverde. Als halfspeler vormde hij de motor van de ploeg. Met VVV won Klaassens in 1959 de KNVB beker. In diezelfde zomer verkocht de club hem voor een behoorlijke transfersom van 100.000 gulden aan Feyenoord, waarmee hij grote successen wist te behalen. De club werd in 1961 en 1962 landskampioen en reikte in het seizoen 1962/1963 tot de halve finale van de Europa Cup I, waarin ze tenslotte door Benfica werd gestuit. Toch lag bij VVV zijn hart, reden waarom hij er in 1964 naar terugkeerde. Hij speelde er nog drie seizoenen, om uiteindelijk op zaterdag 29 juli 1967 tijdens VVV-PSV afscheid te nemen.

Zijn debuut in het Nederlands elftal maakte hij op 7 maart 1953 tegen Denemarken in een thuiswedstrijd die Oranje met 1-2 verloor. Klaassens kreeg voor zijn optreden echter lof toegezwaaid en werd vanaf dat duel voortdurend geselecteerd. Zo was hij aanvoerder van het elftal dat op 14 maart 1956 in Düsseldorf de wedstrijd tegen West-Duitsland, de toenmalige wereldkampioen, met 2-1 won. Slechts één keer ontbrak hij voor langere tijd. Na de uitschakeling in de kwalificatie voor het WK 1962 kostte de roep om vernieuwing en verjonging van Oranje hem zijn basisplaats. Daar kwam nog bij dat hij op 2 maart 1962 na afloop van de training bij Feyenoord een ernstig auto-ongeluk kreeg waarbij hij enkele halswervels scheurde en zes weken plat op zijn rug moest blijven liggen. Vervolgens knokte Klaassens zich terug in het eerste van Feyenoord en vervolgens in Oranje. Tegen Zwitserland op 31 maart 1963 was hij er weer bij, om vervolgens nog enkele interlands aan zijn palmares toe te voegen.

Na zijn afscheid bemoeide hij zich niet of nauwelijks nog met het voetbal. Tijdens het spelen van een partijtje tennis kreeg hij op zaterdag 12 februari 1983 geheel onverwacht een hartaanval en overleed. Later bleek dat hij door het keiharde werken tijdens zijn voetballoopbaan een vergroot hart had gekregen wat hem op 51-jarige leeftijd fataal werd. Als eerbetoon aan zijn grote voetballer drukt VVV sinds het seizoen 1996/1997 zijn portret af op briefpapier, clubcards, posters en staat er bij het VVV-stadion De Koel sinds 15 oktober 2004 een standbeeld van hem. Op de Parade in Venlo is nog de piepkleine tabakswinkel te vinden die hij jarenlang exploiteerde. Hier is sinds 2003 een dependance geopend van het Limburgs Museum, die daar het Jan Klaassens Museum van maakte. Dit was destijds het kleinste museum van Nederland.

Clubs[bewerken]

  • 1948-1959: VVV-Venlo
  • 1959-1964: Feyenoord
  • 1964-1967: VVV-Venlo

Zie ook[bewerken]