Jan Kobell

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Landschap met vee door Jan Kobell (1804)

Jan Baptist Kobell (Delfshaven, oudkatholiek gedoopt, als Joannes Baptista Kobell, 8 november 1778 - Amsterdam, 23 september 1814) [1] was een Nederlands kunstschilder.

Jan Kobell, zoon van Hendrik Kobell (1751-1779) en Anna Detert (1752-1778), was evenals zijn vader kunstschilder. De vader was bekend als zeeschilder, de zoon ontwikkelde zich meer, in de traditie van Potter, tot veeschilder. Daarnaast schilderde hij ook landschappen. Koning Lodewijk Napoleon sprak met lovende woorde over de schilder Jan Kobell. [2] In 1807 was Kobell medeoprichter (samen met de schilder Pieter Christoffel Wonder) van het genootschap Kunstliefde in Utrecht.

Bibliografie[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Volgens Van Eijnden en Van de Willigen zou hij geboren zijn in Utrecht in 1782 en overleden zijn in Amsterdam op 14 september 1814 in een krankzinnigengesticht.
  2. Lodewijk Napoleon in: Marie, ou les peines de l'amour (1810), een briefroman geschreven na zijn afzetting als Koning van Holland.