Jan Leliman
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Johannes Hermanus (Jan) Leliman (Amsterdam, 26 juni 1828 – aldaar, 1 december 1910) was een Nederlands architect en voorzitter van de Maatschappij tot Bevordering der Bouwkunst.
Biografie [bewerken]
Leliman was in zijn jonge jaren leerling van architect en ingenieur Johan Frederik Metzelaar. Hij heeft in zijn leven een belangrijke plaats ingenomen in de Maatschappij tot Bevordering der Bouwkunst. Zo was hij van 1862 tot 1867 secretaris en van 1867 tot 1876 voorzitter. Zijn zoon Willem Leliman was eveneens architect. Deze wordt gezien als grondlegger van het Nederlands Architectuurinstituut. Jan Leliman ligt begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats te Amsterdam.
Enkele werken [bewerken]
- 1847-1847 Zwammerdam: Bewaarschool en woning
- 1854-1855 Amsterdam: Valckenierstraat 23-33, sociale woningen voor de vereniging Salerno.
- 1854-1856 Amsterdam: Rokin 112, Verenigingsgebouw "Maatschappij Arti et Amicitiae"
- 1857-1857 Amsterdam: Ziekenhuis Vereeniging voor Ziekenverpleging, Prinsengracht 769
- 1857-1857 Amsterdam: Broodfabriek, Vijzelgracht
- 1861 Almelo: woonhuis met fabriek
- 1866-1867 Veenhuizen: Landhuis Klein-Wateren
- 1873-1873 Amsterdam: Arbeiderswoningen Tweede Jacob van Campenstraat
Zie ook [bewerken]
| Zie de categorie Johannes Hermanus Leliman van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
| Bronnen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Jan Leliman op Wikisource |