Jan van Anjou

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jan van Gravina
1294-1336
Vorst van Achaea
Periode 1318-1333
Voorganger Mathilde van Henegouwen
Opvolger Robert van Tarente
Vader Karel II van Napels
Moeder Maria van Hongarije
Armoiries Anjou Durazzo.svg
Wapen van Jan

Jan van Anjou (1294 - Napels, 5 april 1336) was een jongere zoon van Karel II van Napels en van Maria van Hongarije. In 1309 werd hij hertog van Durazzo. Zijn broer Robert van Napels belastte er hem in 1312 mee te vermijden dat keizer Hendrik VII Rome zou inpalmen. Hij verdedigde de Colonna en bezette de helft van de stad zodat de keizer bij het binnenvallen van Rome er niet in slaagde het Vaticaan in te nemen en er zich mede moest tevreden stellen gekroond te worden in de kerk van Sint-Jan van Lateranen. In 1318 steunde hij zijn boer in diens strijd tegen de Ghibbelijnen die Genua aanvielen en in 1324 trok hij op veroveringstocht naar Morea.

Hij huwde in 1318 een eerste maal met Mathilde van Avesnes (1293-1336), dochter van Floris van Henegouwen, vorst van Achaea, en van Isabella van Villehardouin. Dit huwelijk had als bedoeling zich te laten benoemen aan het hoofd van het vorstendom Achaea, maar doordat het huwelijk kinderloos bleef, verstootte Jan Mathilde in 1321, maar behield wel het vorstendom. Hij hertrouwde in 1321 met Agnes van Périgord (-1345), dochter van Eli VII van Périgord, en werd de vader van: