Jan van Luijn
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Jan van Luijn | ||||
| Orpheus, Utrecht (1957) | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | 23 mei 1916 | |||
| Overleden | 7 oktober 1995 | |||
| Geboorteland | Nederland | |||
| Beroep(en) | Beeldhouwer | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Stijl(en) | Figuratief | |||
| RKD-profiel | ||||
|
||||
Jan van Luijn (Utrecht, 23 mei 1916 - ?, 7 oktober 1995) was een Nederlandse beeldhouwer.[1]
Inhoud |
Leven en werk [bewerken]
Van Luijn volgde een opleiding aan de kunstnijverheidsschool in Utrecht en studeerde bij onder anderen Jan Bronner aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Hij gaf later zelf les aan de kunstacademie 'Artibus' in Utrecht. Na de Tweede Wereldoorlog maakte hij, zoals andere beeldhouwers van zijn generatie, meerdere oorlogsmonumenten.
In 1995 organiseerden veertig ex-leerlingen de tentoonstelling Beelden - een hommage aan Jan van Luijn. Hij maakte dit niet meer mee, hij overleed drie weken voor de opening.[2]
Werken (selectie) [bewerken]
- Liggende vrouw (1960), Stadsring
- Boogschutter (1973), Boogschuttersplein
- Verzetsmonument[3] (1951), Bruglaan
- De Stedemaagd,[4] Wilhelminaplantsoen. Ontwerp van Jo Vegter.
- Verzets- en oorlogsmonument[5] (1956), Vrijhof
- Bevrijdingsmonument[6] (1955), Gerrit Verboonstraat
- Kronos (1977), Dalweg
- Ontwaken (1976), Lingecollege, Prinses Beatrixlaan
Utrecht
- Monument voor de binnenlandse strijdkrachten[7] (1947), Bokweg (Begraafplaats Tolsteeg)
- Sint Geerte en Reiziger die Geerte-minne drinkt (1951), Geertebrug
- Orpheus (1957), Beethovenplein
- Zich oprichtende vrouw (1959), Herderplein
- Hertje (1962), Victor Hugoplantsoen
- Fluitspeler (1962), Julianapark
- Twee spelende kinderen, Tiendstraat
- Meisje met schelp, steenreliëf Basisschool "Het Rotsoord", Rotsoord
- Verzetsmonument[8] (1952), Van Harenstraat
Fotogalerij [bewerken]
Zie ook [bewerken]
| Bronnen, noten en/of referenties |
| Zie de categorie Jan van Luijn van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |