Jan van Montfort

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jan van Montfort
1294-1345
Armoiries Jean de Montfort.png
Graaf van Montfort
Periode 1330-1345
Voorganger Yolande
Opvolger Jan III
Tegenhertog van Bretagne
Periode 1341-1345
Voorganger Jan III
Opvolger Jan IV
Vader Arthur II van Bretagne
Moeder Yolande van Dreux

Jan van Montfort (Hennebont, 1294 - aldaar, 26 september 1345) was een zoon van Arthur II van Bretagne en diens tweede echtgenote Yolande van Dreux.

Hij erfde van zijn moeder de titel van graaf van Montfort. Na de dood van zijn halfbroer Jan III kon hij zich niet verzoenen met de opvolging door zijn nicht Johanna van Penthièvre en diens echtgenoot Karel van Blois, waardoor de bloedige Bretonse successieoorlog werd ontketend. Deze oorlog wordt ook de oorlog van de twee Johanna's genoemd, waarbij Johanna van Penthièvre en Johanna van Vlaanderen, de echtgenote van Jan van Montfort, tegenover elkaar stonden.

Jan slaagde erin de schatkist van het hertogdom in Limoges te bemachtigen en Nantes te veroveren. Hij liet zich daar in 1341 uitroepen tot hertog van Bretagne. Jan kon een klein leger op de been brengen en Rennes, Brest, Auray, Quimper, Saint-Brieuc, Dinan en Vannes veroveren. Zijn tegenstander, Karel van Blois, kreeg evenwel de steun van de Franse koning en nam Jan gevangen, die opgesloten werd in het Louvre. In 1345 slaagde Jan erin te ontsnappen, maar hij werd ziek en stierf kort daarop.

Zijn zoon Jan zou uiteindelijk toch bereiken wat zijn vader dreef en werd in 1364 hertog van Bretagne.

Jan was gehuwd met Johanna, dochter van Lodewijk I van Nevers, en was de vader van:

  • Jan IV (1339-1399)
  • Johanna (1341-1399), gehuwd met Ralph Basset.