Janus Kamban

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Janus Kamban, (Hans Pauli Olsen)
Man en Vrouw (1971) van Janus Kamban in Tórshavn, Faeröer

Janus Kamban (Tórshavn, 10 september 1913 - aldaar, 2 mei 2009) was een Faeröers beeldhouwer. Hij was de laatste overlevende van de eerste generatie professionele kunstenaars van de Faeröer.

Kamban was de eerste en ook belangrijkste beeldhouwer van de Faeröer. In 1930 ging hij naar Kopenhagen schilderkunst studeren aan de Deense academie voor schone kunsten, maar hij verliet deze opleiding om van 1932 tot 1935 en van 1938 tot 1940 beeldhouwen te studeren bij Einar Utzon-Frank. In de jaren 1930 ondernam hij studiereizen naar Parijs, Florence, Oslo en Stockholm.

Hij organiseerde in zijn studio in Kopenhagen de eerste tentoonstelling van Faeröerse kunst in Denemarken. Naast eigen werken, werden ook werken tentoongesteld van Gudmund Hentze, Sámal Joensen-Mikines, Elin Borg Lützen, Ruth Smith en Ingolf Jacobsen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog moest hij in het door de Duitsers bezette Denemarken blijven, omdat de Faeröer zelf bezet waren door Groot-Brittannië. Na de bevrijding in 1945 keerde hij onmiddellijk terug naar de Faeröer en vestigde hij er zich als beeldhouwer. Zijn eerste monument was Móðurmálið (moedertong), in 1948 uit het plaatselijk basalt gemaakt, als verjaardagsgeschenk voor V.U. Hammershaimb, die in 1846 de schepper was van het geschreven Faeröers. Andere bekende werken van Kamban in Tórshavn zijn een bronzen buste van de politicus Niels Winther (1822-92) en het cementen reliëf, Søgumaðurin (de verteller) uit 1956. Andere monumenten zijn verspreid over de Faeröer en beelden alledaagse taferelen uit, zoals zeemannen, eilandbewoners, schapen, walvissen en de Faeröerse kettingdans. Hij gebruikte plaaster, cement, gebakken klei, hout, basalt en brons. Twee van zijn beelden, Schaap met twee lammeren (cement, 1955) en Vier walvissen (1986) worden tentoongesteld in het Faeröerse museum voor schone kunsten. Toen hij 85 jaar was, brak Kamban zijn hand door een val met de fiets en moest hij zijn artistieke activiteiten staken.

Tentoonstellingen[bewerken]

  • 1935 - Sculptuurtentoonstelling, Charlottenburg
  • 1941 - Sculptuurtentoonstelling, Haveselskabets Garden, Frederiksberg
  • 1943 - Utzon-Frank en zijn leerlingen, Charlottenburg. 1943-45 Koloristerne
  • 1948 - Ólavsøkuframsýningin, Tórshavn, 1951-52, 1954-56, 1959-63, 1966-70, 1972-73, 1975-76, 1978, 1980-93
  • 1970 - Faeröerse Kunst, Bergens Kunstforening
  • 1971 - Kunst uit de Faeröer, Orkney-eilanden
  • 1976 - Faeröerse Kunst, Kopenhagen
  • 1983 - Grafiska Sællskapet, Malmø. Føroysk List, Nordic Kunstcentrum, Helsinki
  • 1986 - Faeröerse Kunst, Nikolaj Kirke Kbh.
  • 1992 - Várframsýningin, Tórshavn