Japanse talen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Japanse dialecten

De Japanse talen, ook wel Japans-Riukiuaans talen genoemd, is een taalfamilie die is afgeleid van een taal genoemd als Proto-Japans. De relatie tussen Japans en andere talen is omstreden; er zijn verschillende theorieën, maar geen enkele daarvan is algemeen geaccepteerd. Het wordt meestal bij de Altaïsche talen ingedeeld, naast het Koreaans, Mongools en de Turkse talen. Sommige linguïsten denken echter dat het niet gaat om een taalfamilie maar om een Sprachbund. Een direct verband met het Koreaans lijkt het meest voor de hand liggend maar door de slechte verhoudingen tussen de twee landen wordt hier weinig aandacht aan besteed.

Familie[bewerken]

  • Japans-Riukiuaanse talen
    • Amami
      • Noordelijk dialect
        • Tanegashima (dialect)
        • Yakushima (dialect)
        • Noord-Oshimaans (dialect)
      • Zuid-Amami (dialect)
        • Zuid-Oshimaans (dialect)
        • Yoron (dialect)
    • Uchinaguchi
      • Kunigami
      • Ie-dialect
      • Zuid-Okinawaans dialect
        • Standaard Japans (dialect)
        • Shimajiri (dialect)
    • Miyako
      • Miyako dialect
      • Irabu dialect
    • Yaeyama
      • Ishigaki (dialect)
      • Iriomote (dialect)
      • Taketomi (dialect)
    • Yonaguni