Jasper De Buyst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jasper De Buyst
Jasper De Buyst (2012)
Jasper De Buyst (2012)
Persoonlijke informatie
Volledige naam Jasper De Buyst
Geboortedatum 24-11-1993
Geboorteplaats Asse, Vlag van België België
Lengte 178 cm
Gewicht 76 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Topsport Vlaanderen-Baloise
Ploegen
2013 - Topsport Vlaanderen-Baloise
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Jasper De Buyst (Asse, 24 november 1993) is een Belgisch wielrenner, die zich vooral gespecialiseerd heeft in het baanwielrennen. Sinds 2013 komt hij uit voor Topsport Vlaanderen-Baloise.

Loopbaan[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Jasper De Buyst is de zoon van voormalig wielrenner Franky De Buyst. Zijn grote doorbraak als jeugdrenners was zijn provinciale titel van Vlaams-Brabant, in het wielrennen op de weg. Dit deed hij als 2de jaars nieuweling in 2009. Eerder dat jaar was hij ook al 3de geëindigd in het provinciaal kampioenschap tijdrijden, en het nationaal kampioenschap Omnium op de Piste. Later dat jaar zou hij in het Henegouwse Saint-Ghislain ook zilver winnen op het nationaal kampioenschap tijdrijden achter Mike De Bie.

In 2010 maakte hij de overstap naar de Junioren. Hij trok zijn goede resultaten van 2009 door. Zo behaalde hij ereplaatsen tijdens de provinciale kampioenschappen. Hij werd 3de in de tijdrit en 2de tijdens de wegrit. Maar zijn grote doorbraak volgde eind mei tijdens het Belgisch kampioenschap te Geel. Hij wist er op het vlakke parcours met nog 16 anderen voorop te blijven, in de groepsspurt toonde De Buyst zich de snelste voor Ruben Geerinckx en Emiel Vermeulen.

Tijdens het seizoen 2011 profileerde De Buyst zich steeds meer als een uitstekende baanwielrenner. Zo wist hij zich tot Belgisch baankampioen te kronen in het: omnium, ploegkoers, 1KM, individuele- en ploegenachtervolging en de ploegsprint. Maar ook schitterde hij op het Europees kampioenschap voor juniores in het Portugese Anadia. Op het onderdeel omnium behaalde hij een zilveren medaille. Maar ook op de weg behaalde hij prima resultaten, zo won hij de wegwedstrijd van het provinciaal kampioenschap, en het Belgisch kampioenschap tijdrijden te Tervuren.

2012 betekende voor De Buyst de overstap naar de Beloften. Ook tekende hij zijn eerste betaalde contract bij het Amerikaanse team Bontrager Livestrong. Toen Dominique Cornu, Kenny De Ketele, Jonathan Dufrasne en Gijs Van Hoecke zich op het Wereldkampioenschap baanwielrennen met een 6de plek wisten te kwalificeren voor de Olympische spelen riep baancoach Peter Pieters hem op als reserve. Verder reed hij dat jaar verschillende kleinere wedstrijden bij de profs met wisselende successen. Ook pakte hij 2 ereplaatsen bij het EK voor junioren. Met Gijs Van Hoecke werd hij 2de op de ploegkoers, en als onderdeel van het achtervolgingskwartet pakte hij het brons. Op het einde van het jaar reed hij voor het eerst de Zesdaagse van Vlaanderen-Gent. Aan de zijde van Tim Mertens eindige hij op 10 rondes als 6de. Met diezelfde partner was hij in december ook nog goed voor een vice-titel in het BK ploegkoers, ze moesten enkel Nicky Cocquyt en Moreno De Pauw laten voorgaan.

2013[bewerken]

Vanaf 2013 werd De Buyst, op amper 19-jarige leeftijd, prof bij het procontinentaal-team Topsport Vlaanderen-Baloise. Hij werd er ploegmaat van onder andere: Kenny De Ketele, Dominique Cornu en Michael Van Staeyen. Zijn eerste wedstrijd waren de Wereldkampioenschappen baanwielrennen 2013, hij nam zowel deel aan de ploegenachtervolging en het omnium. Hij werd er tweemaal 7de. Zijn eerste goed resultaat op de weg behaalde hij tijdens de Ierse ronde van An Post Rás eind mei, werd hij derde in de tweede etappe. Hij sprintte er net achter Shane Archbold en Marcin Bialoblocki, hierdoor mocht hij ook de jongerentrui aandoen. Hij eindigde in het eindklassement als tiende, op 1 minuut en 39 seconden achter de Pool Marcin Bialoblocki. Twee maanden later wist hij ook voor het eerst de Europese titel op het beloften-omnium te behalen, nadat hij eerder in zijn carrière al drie ereplaatsen wist te behalen. Hij deed dit door 6 punten voorsprong te halen op Thomas Boudat en Casper Michael Folsach. Die laatste wist wel enkele weken later de zege in de Grand Prix of Poland voor de ogen van De Buyst weg te kapen. In september reed hij op de piste van het Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx tijdens de International Belgian Open het omnium. Hij won het ook voor de Nederlander Tim Veldt en de Brit Jonathan Dibben. Later won hij ook in Aigle het omnium, ditmaal won hij voor zijn landgenoot Kenny De Ketele en de wereldkampioen scratch Martyn Irvine. Hij nam vervolgens ook deel aan de Europese kampioenschappen baanwielrennen 2013, op de ploegenachtervolging werd hij 6de, en tijdens het omnium verbaasde hij met een stek net naast het podium, hij werd 4de. Eind oktober leek hij aan de zijde van Iljo Keisse op weg naar de zege in de Zesdaagse van Grenoble. Voor aanvang van de laatste avond stonden ze nog aan de leiding, maar uiteindelijk eindigde ze als derde. De zege was voor het Franse wereldkampioene duo Morgan Kneisky en Vivien Brisse. Als voorbereiding op de Zesdaagse van Vlaanderen-Gent die hij aan de zijde van de Duitser Leif Lampater zou rijden, trad hij aan op de wereldbeker baanwielrennen in Manchester, die hij won. Hierna volgde de zesdaagse in Gent, gedurende de hele week stond hij en zijn partner aan de leiding. Maar op de voorlaatste dag namen het Belgisch-Nederlandse duo Keisse-Stroetinga de koppositie. Maar tijdens de laatste dag namen ze de leiding weer over, uiteindelijk zoude ze met 54 punten voorsprong winnen. Ook in Zürich trad hij aan, met De Ketele werd hij er 2de. Tijdens de 2de wereldbeker in het Mexicaanse Aguascalientes verdedigde hij zijn leidersplaats in de tussenstand van het Omnium. Hij eindigde uiteindelijk 2de achter Luke Davison, met De Ketele eindigde hij er ook 2de in de ploegkoers. Zijn laatste afspraak van het seizoen was het nationaal kampioenschap, hij nam er deel aan de puntenkoers en de ploegkoers. Hij wist beide onderdelen te winnen.

2014[bewerken]

Het seizoen 2014 begon voor De Buyst op 2 januari met de Zesdaagse van Rotterdam aan de zijde van Kenny De Ketele. Lang deden zij en het Belgisch-Nederlandse koppel Iljo Keisse-Niki Terpstra haasje-over in de tussenstand. Uiteindelijk moest hij en De Ketele pas in de laatste ploegkoers het hoofd buigen, ze werden 2de op 1 ronde van de winnaars. Tijdens de laatste wereldbeker van het seizoen 2013-2014 trachtte hij zijn leidersplaats in het omnium te vergulden. halverwege stond hij op een 4de plek, met 2 punten minder dan het trio Jonathan Dibben, Tirian McManaus en Thomas Boudat die de leiding deelden. Op de slotdag presteerde De Buyst prima, en sprong zo naar de 2de plek, achter de Australiër Tirian McManaus dit was voldoende om de eindzege veilig te stellen. Met De Ketele aan zijn zijde werd hij ook 2de in de ploegkoers, ook hier wist hij het wereldbeker eindklassement te winnen. Tijdens de Zesdaagse van Berlijn reed hij net als tijdens zijn winst in Gent samen met Leif Lampater. Ze waren de grote favoriet, maar eindigde in extremis 2de. Zijn grote doel begin dat jaar was het WK, hij reed er de ploegenachtervolging, omnium en ploegkoers. In de ploegenachtervolging eindigde hij met Kenny De Ketele, Moreno De Pauw en Jonas Rickaert een 9de plek. Tijdens de eerste dag van het omnium werd hij tijdens de afvalling gediskwalificeerd door de jury omdat hij tegen de regels in, op de onderste blauwe band koerste. De Buyst weigerde af te stappen, en werd hiervoor uit de gehele omnium competitie genomen. De Buyst reageerde ontgoocheld. Een dag later reed hij met De Ketele de ploegkoers, ze verzamelde het meeste punten, maar op 30 ronden van het einde gingen Spanje, Zwitserland en Tsjechië in de aanval en namen een winstronde. De Belgen gingen in de tegenaanval, maar door de grote verbrokkeling van het deelnemersveld wist niemand of de Belgen nu wel of niet ook een winstronde hadden genomen. De jury riep hen na enkele minuten tot winnaars uit, maar ruim een half uur na de race herzag ze haar beslissing en plaatste ze de Belgen terug naar rang 5.

Overwinningen[bewerken]

Zesdaagsen[bewerken]

Nr. Jaar Zesdaagse van Samen met
1 2013 Gent Vlag van Duitsland Leif Lampater

Piste[bewerken]

Jaar Vlag van België BK Vlag van Europa EK Arc en ciel.png WK Overige
2012 Zilver ploegkoers
2013 Goud ploegkoers, Goud puntenkoers Gent: ploegkoers, omnium, Aigle: omnium, WB Manchester: omnium
2014 WB: omnium, ploegkoers

Jeugd[bewerken]

Wegwielrennen

Baanwielrennen

  • Vlag van Europa Europees kampioen, omnium: 2013 (beloften)
  • Vlag van België Belgisch kampioen, achtervolging: 2011 (junioren)
  • Vlag van België Belgisch kampioen, omnium: 2011 (junioren)
  • Vlag van België Belgisch kampioen, ploegkoers: 2011 (junioren)
  • Vlag van België Belgisch kampioen, ploegsprint: 2011 (junioren)
  • Vlag van België Belgisch kampioen, ploegenachtervolging: 2011 (junioren)
  • Vlag van Vlaanderen Vlaams kampioen, omnium: 2010 (junioren)
  • Vlag van Vlaams-Brabant Brabants, piste: 2009 (nieuwelingen)

Externe link[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties