Jaws: The Revenge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jaws: The Revenge
Tagline This Time It's Personal
Regie Joseph Sargent
Producent Joseph Sargent
Scenario Michael De Guzman
Hoofdrollen Lorraine Gary
Lance Guest
Mario Van Peebles,
Michael Caine
Karen Young
Judith Barsi
Muziek Michael Small
John Williams
Montage Michael Brown
Cinematografie John McPherson
Distributie Universal Pictures
Première 17 juli 1987
Speelduur 89 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 20.000.000
Nominaties 8
Prijzen 1
Voorloper Jaws 3-D
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Jaws: The Revenge (alias Jaws 4) is een Amerikaanse horror/thrillerfilm uit 1987, geregisseerd door Joseph Sargent. Het is het derde en laatste vervolg op Steven Spielbergs kaskraker Jaws.

De film werd met negatieve reacties ontvangen.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In dit vervolg wordt de familie Brody opnieuw slachtoffer van de haai. In eerste instantie wordt Sean (Anderson) gedood door de haai op de dag van Kerstmis. De weduwe van Martin Brody, Ellen (Lorraine Gary), bezoekt haar oudste zoon, Michael (Lance Guest) op de Bahama's. Op de Bahama's krijgt Ellen een relatie met Hoagie Newcombe (Michael Caine). Na enkele aanvallen op de familie is Ellen ervan overtuigd dat de haai haar gevolgd heeft naar de Bahama's.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage
Gary, Lorraine Lorraine Gary Ellen Brody
Guest, Lance Lance Guest Michael Brody
Peebles, Mario Van Mario Van Peebles Jake
Caine, Michael Michael Caine Hoagie Newcombe
Young, Karen Karen Young Carla Brody
Barsi, Judith Judith Barsi Thea Brody
Whitfield, Lynn Lynn Whitfield Louisa
Anderson, Mitchell Mitchell Anderson Sean Brody
Mello, Jay Jay Mello jonge Sean Brody

Achtergrond[bewerken]

Productie[bewerken]

Joseph Sargent produceerde en regisseerde de film.

Jaws: The Revenge werd gefilmd op locatie in New England en in de Caraïben, en voltooid in de studios van Universal. Net als in de eerste twee films diende Martha's Vineyard als locatie voor het fictieve eiland Amity.

Het special effects-team reisde al een maand voor de opnames begonnen af naar South Beach, Nassau om voorbereidingen te treffen. Voor de haai werd wederom een modelhaai gebruikt. Ditmaal moest het special effects-team extra stunts voorbereiden, zoals een scène waarin de haai uit het water springt.

Filmmuziek[bewerken]

De muziek voor de film werd gecomponeerd door Michael Small. De muziek kreeg zelf betere kritieken dan de film. Behalve de nummers gecomponeerd door Small, bevat de film ook het nummer "Nail it to the Wall" van Stacy Lattislaw en de hit "You Got It All" van The Jets.

De nummers zijn:

  1. "Main Title"
  2. "Underwater"
  3. "The Bahamas"
  4. "Premonition"
  5. "Moray Eel"
  6. "Alive Or Dead"
  7. "The Shark"
  8. "Revenge & Finale"

Reacties[bewerken]

De film werd met vrijwel uitsluitend negatieve reacties ontvangen. Desondanks slaagde de film er wel in de productiekosten terug te verdienen. De wereldwijde opbrengst van $51.881.013 was de laagste opbrengst van alle Jaws-films.

De film werd vooral bekritiseerd vanwege de vele onmogelijke scenario’s, zoals de haai die wraak zou zoeken.

Prijzen en nominaties[bewerken]

jaar prijs categorie genomineerde(n) uitslag
1988 Saturn Award beste actrice Lorraine Gary genomineerd
Golden Raspberry Award slechtste visuele effecten Henry Millar gewonnen
Slechtste acteur “Bruce” (de haai) genomineerd
Slechtste actrice Lorraine Gary
Slechtste regisseur Joseph Sargent
Slechtste film Joseph Sargent
Slechtste scenario Michael De Guzman
Slechtste mannelijke bijrol Michael Caine

Trivia[bewerken]

  • De ondertitel "This Time It's Personal" is een populaire uitdrukking geworden, ondanks het gebrek aan financieel en artistiek succes. De uitdrukking wordt meestal op een komische manier gebruikt.
  • In de film “Back to the Future Part II ziet de hoofdpersoon, Marty McFly, in het jaar 2015 reclame voor "Jaws 19", met als tagline "This time it's REALLY personal!" Dit is zowel een parodie op de vele Jaws-films, als op de tagline van Jaws: The Revenge.