Jean-Baptiste Lemoyne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portret van Lemoyne door Jean Valade

Jean-Baptiste Lemoyne (Parijs, 15 februari 1704 - Parijs, 25 mei 1778) was een Frans beeldhouwer.

Lemoyne was een zoon van beeldhouwer Jean-Louis Lemoyne. Hij was een neef van Jean-Baptiste Lemoyne (1679-1731), die ook beeldhouwer was, en wordt ter onderscheid van hem ook Jean-Baptiste II of Jean-Baptiste de jonge genoemd. Hij was leerling van zijn vader en Robert Le Lorrain. In 1725 won hij de Prix de Rome.

Hij werkte voor het Franse hof en maakte onder meer bustes van Marie Adélaïde van Frankrijk, Marie-Antoinette van Oostenrijk en Madame de Pompadour. Hij maakte een sculptuur van Lodewijk XV van Frankrijk voor Rennes. Het beeld werd, net als een aantal andere van zijn werken, vernield tijdens de Franse Revolutie. Het model bevindt zich in het Louvre. Andere musea die werken van Lemoyne in hun collectie hebben zijn het kasteel van Versailles, het Metropolitan Museum of Art en het Kunsthistorisches Museum Wien. Hij was leermeester van Étienne-Maurice Falconet, Jean-Antoine Houdon en Augustin Pajou.