Jean-Christophe Napoléon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jean-Christophe Napoléon

Jean-Christophe Napoléon (Saint-Raphaël (Var), 11 juli 1986) is een lid van het keizerlijke Franse huis en door zijn grootvader aangewezen als hoofd van het huis Bonaparte.

Familie[bewerken]

Jean-Christophe prins Napoléon is een zoon van Charles Napoléon (1950) en diens eerste vrouw prinses Béatrice van Bourbon-Sicilië. Bij testament uit 1996 is hij door zijn grootvader, Lodewijk Jérôme Victor Emanuel Leopold Marie Napoleon (1914-1997), aangewezen om hem op te volgen als hoofd van het huis Bonaparte, aangezien de laatste de scheiding en de politieke opvattingen van zijn zoon Charles afkeurde. Charles vecht, sinds het bekend worden van dit testament in 1997, dit testament en zijn miskenning als familiehoofd aan. Door de zogenaamde Bonapartisten wordt Jean-Christophe niettemin als hoofd van het huis en dus als keizerlijk troonpretendent beschouwd (of wel: Keizer Napoléon VII).

Loopbaan[bewerken]

Jean-Christophe heeft een diploma behaald aan de École des hautes études commerciales de Paris en werkt momenteel als bankier in New York.

Titulatuur[bewerken]

  • 11 juli 1986 - 3 mei 1997: Son Altesse impériale le prince Jean-Christophe Napoléon.
  • 3 mei 1997 - heden : Son Altesse impériale « le prince Napoléon ».