Jean-François Bernard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jean-François Bernard
Jean-François BERNARD.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Jean-François Bernard
Bijnaam "Jeff"
Geboortedatum 2 mei 1962
Geboorteplaats Vlag van Frankrijk Luzy, Frankrijk
Sportieve informatie
Huidige ploeg gestopt
Discipline Weg
Specialisatie Tijdrijden
Ploegen
1984-1986
1987-1989
1991-1994
1995
1996
La Vie Claire
Toshiba
Banesto
Chazal-König
Agrigel-La Creuse
Beste prestaties (top-20)
Luik-Bastenaken-Luik 3e (1992)
Ronde van Lombardije 16e (1986)
Ronde van Italië 14e (1991)
4 etappezeges
Ronde van Frankrijk 3e (1987)
3 etappezeges
Ronde van Spanje 59e (1990)
1 etappezege
WK 10e (1992)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Jean-François Bernard (Luzy, 2 mei 1962) is een voormalig Frans wielrenner. Zijn bijnaam in het peloton luidde Jeff. Bernard was beroepswielrenner van 1984 tot 1996 en werd lange tijd gezien als de opvolger van Bernard Hinault. Hij kon die belofte niet inlossen maar won desondanks een groot aantal wedstrijden, waaronder vele tijdritten. Hij is één van de renners die een etappe won in alle drie de grote rondes.

Als amateur werd Bernard nationaal kampioen op de weg in 1983. Tijdens de Tour de l'Avenir in 1985, liet hij zijn grote talent al zien. Het seizoen nadien reed hij zijn eerste Tour de France en noteerde zijn eerste etappe overwinning in Gap. Voorafgaand aan deze Tour, had hij al enkele grote etappes gewonnen in de belangrijkste voorbereidingswedstrijden van dat moment.

Het jaar 1987 zou het beste seizoen worden uit de loopbaan van Jean-Francois Bernard. Hinault was gestopt en Jeff was gebombardeerd tot kopman van de nieuwe Toshiba ploeg. De klimtijdrit op de flanken van de beruchte Mont Ventoux, reed hij in vernietigend recordtempo naar boven. De Colombiaanse klimgeit Luis Herrera volgde al op bijna twee minuten en de rest was nog verder weggeslagen. De gele trui was zijn aandeel. Die trui verloor hij de dag nadien alweer door een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Bernard reed meerdere malen lek en de zwakte van zijn ploeg kwam schrijnend aan het licht. Door meerdere aanvallen vooraan, was het peloton in drie stukken gebroken en Bernard sloot pas aan in de achterste groep. Vrijwel alleen moest Bernard kilometers lang de achtervolgende groep leiden. De laatste tijdrit werd wederom met overmacht door hem gewonnen. Echter, alle ogen waren inmiddels al gericht op het duel Roche-Delgado. In Parijs bezette hij de derde plaats op ruim twee minuten van uiteindelijk winnaar Stephen Roche. Een hard gelag, gezien het feit hij meer dan vier minuten verloor in de rampetappe naar Villard-de-Lans.

In 1988 liet Bernard wederom zien ook goed uit de voeten te kunnen in de Giro d'Italia. Hij won maar liefst drie etappes en droeg enkele dagen de rose trui. Een onverlichte tunnel maakte een einde aan deze ronde en de tot dan toe voorspoedige carrière van Jean-Francois Bernard. De jaren nadien stonden in het teken van tal van blessures. Bernard zou nooit meer het niveau halen van weleer. In 1991 keerde hij terug als meesterknecht van Miguel Indurain. Hij werd één van de belangrijke kopstukken in de Banesto ploeg tijdens diens gloriejaren. Gedurende het seizoen 1996 zette hij een punt achter zijn carrière.

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

1983 (Amateur)

  • MaillotFra.PNG Frans kampioenschap wielrennen

1985

1986

1987

1988

1989

1990

1991

1992

1993

  • 4e etappe deel A Omloop van de Sarthe
  • Eindklassement Omloop van de Sarthe
  • 2e etappe Ronde van de Limousin

Belangrijkste ereplaatsen[bewerken]

1985

1986

1987

1988

1991

1992


Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1984
1985
1986 12e (1) 
1987 16e (1)  Brons ↑ (2)Jersey combined.svg 
1988 opgave (3)  opgave  
1989
1990 opgave   59e (1) 
1991 14e   14e  
1992 39e  
1993 49e   opgave  
1994 17e  
1995 34e   opgave  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Parijs-Tours WK op de weg Wereld- ranglijst
1984 16e
1985 40e
1986 99e 16e 40e 46e 9e (SPP)
1987 37e 49e 12e (UWB)
1988 92e
1989 107e 93e
1990 24e 114e
1991 78e 113e 4e 75e
1992 32e Brons 10e 38e (UWB)
1993 63e 20e 26e 39e
1994
1995