Jean-Jacques Régis de Cambacérès
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Jean-Jacques Régis de Cambacérès | ||
| 1753-1824 | ||
.jpg) |
||
| Hertog van Parma | ||
| Periode | 1808-1814 | |
| Voorganger | Pauline Bonaparte | |
| Opvolger | Marie Louise van Oostenrijk | |
| Vader | -- | |
| Moeder | -- | |
| Dynastie | napoleontische Periode | |
Jean-Jacques-Régis de Cambacérès, hertog van Parma (Montpellier, 18 oktober 1753 - Parijs, 8 maart 1824), was een Frans advocaat en staatsman, het best bekend als de auteur van de Code Napoléon, die nog steeds de basis vormt van het Franse recht.
Cambacérès was homoseksueel, en is daarom vaak, maar niet altijd even accuraat, gezien als diegene die homoseksualiteit in Frankrijk decriminaliseerde. Hij was als Tweede Consul een collega van Eerste Consul Napoleon Bonaparte en Derde Consul Charles-François Lebrun tijdens het Consulaat in Frankrijk rond 1799 tot 1804.
In 1803 werd De Cambacérès verkozen tot lid van de Académie française.
Externe link[bewerken]
- (fr) /(en) Cambaceres (1753-1824) This site returns justice to the forgotten statesman.
 |
Zie de categorie Jean-Jacques-Régis de Cambacérès van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
