Jean-Pierre Beltoise

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jean-Pierre Beltoise

Jean-Pierre Maurice Georges Beltoise (Parijs, 26 april 1937) was een Frans motor- en autocoureur. Hij won 1 Grand Prix.

Jean-Pierre Beltoise begon als motorcoureur en won in Frankrijk verschillende nationale titels. Van 1962 tot en met 1964 kwam hij met een Kreidler acht keer uit in verschillende klasses van het wereldkampioenschap. Hij pakte een podiumplaats. Zijn beste eindklassement in de 50 cc was in 1964 op een zesde plaats met 6 punten winnaar van de klasse was de Nieuw-Zeelander Hugh Anderson met een Suzuki met 38 punten en vier overwinningen.

In 1963 begon hij met autoracen. Twee jaar later won hij een Formule 3-wedstrijd en na twee goede seizoenen in de Formule 2 maakte Beltoise in 1967 de overstap naar de Formule 1 tijdens de Grand Prix van Monaco, hij wist zich niet te kwalificeren. Aan het eind van het jaar volgde zijn echte debuut tijdens de Amerikaanse GP. Met een Matra werd hij in 1968 tweede bij de Grand Prix van Nederland.Tijdens het Formule 1 seizoen kwam hij ook nog uit in de Formule 2 bij het team van Matra en won het eindklassement in 1968 met 48 punten en 5 overwinningen tweede werd fransman en teamgenoot Henri Pescarolo met 30 punten derde de italiaan Tino Brambilla met 26 punten in een Ferrari.Jaar later werd hij door Ken Tyrrell naast Jacky Stewart geplaatst, opnieuw in een Matra. Waar Stewart kampioen werd in 1969, behaalde Beltoise twee podiumplaatsen en werd vijfde in het wereldkampioenschap.In 1970 volgden nog twee podiumplaatsen.

Begin 1971 was Beltoise betrokken bij het fatale ongeluk van Ignazio Giunti tijdens de 1000 kilometer van Buenos Aires. Beltoise had geen benzine meer en duwde zijn auto terug naar de pits toen hij werd aangereden door Giunti die bij de crash om het leven kwam. De racelicentie van Beltoise werd ingetrokken en de Fransman miste een groot deel van het seizoen.

Hierna stapte hij in 1972 over van Matra naar BRM. Het hoogtepunt van zijn Formule 1-carrière volgde tijdens de compleet verregende Grand Prix van Monaco van dat jaar die hij oppermachtig won in de oncompetitieve BRM. Het was de laatste zege van het legendarische team. De rest van het seizoen weet hij geen punten te halen. Ook de twee daaropvolgende jaren kwam Beltoise uit voor BRM met als beste resultaat een tweede plaats bij de Grand Prix van Zuid-Afrika in 1974.

Aan het eind van het seizoen 1974 nam hij afscheid van de Formule 1, hoewel hij later nog testte voor Ligier. Verder won hij twee keer het Frans Touringcar-kampioenschap voor BMW, en deed hij aan rallycross en ijsracen. En kwam ook nog voor in de stripverhalen van de Franse stripfiguur Michel Vaillant