Jean Harlow

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jean Harlow
Jean Harlow in Dinner at Eight trailer crop.JPG
Algemene informatie
Volledige naam Harlean Harlow Carpenter
Geboren 3 maart 1911
Overleden 7 juni 1937
Land Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Jean Harlow (Kansas City (Missouri), 3 maart 1911 - Los Angeles (Californië), 7 juni 1937) was een Amerikaanse actrice.

Biografie[bewerken]

Harlow, ook wel bekend als "The Platinum Blonde", is volgens de media de opvolgster van 's werelds eerste sekssymbool Clara Bow en de voorganger van de legendarische Marilyn Monroe.

Harlow was de dochter van een succesvolle tandarts. In 1927 liep ze op zestienjarige leeftijd weg van huis en trouwde met de 23-jarige advocaat Charles Fremont McGrew.

Ze verhuisden naar Los Angeles en daar figureerde zij in films. Vanaf 1928 meldde ze zich bij talloze castingbureaus. Na de scheiding met McGrew in 1929 zette ze zich nog meer in om eindelijk een grote rol te krijgen en datzelfde jaar lukte haar dat in een film van Hal Roach.

In 1930 kwam Harlows grote doorbraak in een film van Howard Hughes: Hell's Angels. Hughes bood Jean een contract aan en sindsdien heeft Jean alleen nog maar in legendarische films gespeeld.

Jean Harlow

In 1931 speelde Harlow in de film Platinum Blonde, waardoor ze het tweede sekssymbool werd. Haar volgende beroemde film was Red Dust (1932), een van de zes films waar ook Clark Gable met haar in heeft gespeeld. Op 2 juli 1932 trouwde zij met Paul Bern. Tijdens één van de opnamedagen op 5 september 1932 vernam zij dat Bern zelfmoord had gepleegd.

De crew was bang dat Harlow vervangen moest worden, omdat haar hart gebroken was. Toch ging ze door en de film werd ook nog eens een enorm succes. Harlow werd een superster.

In 1933 speelde Harlow in nog twee legendarische films: Eerst Dinner at Eight, waar ze haar talenten als komiek bewees, en niet veel later Bombshell, een verhaal gebaseerd op haar eigen leven. Ook dat jaar trouwde Harlow met haar derde en laatste man; Harold Rosson.

Al in 1935 scheidden ze en ook dat jaar speelde Harlow weer in een film waar ook Gable in speelde: China Seas. Na nog meer films met Gable werd ze tijdens haar laatste film Saratoga (1937) overgebracht naar het ziekenhuis waar ze stierf aan een urinevergiftiging, een gevolg van acuut nierfalen. Dat was op 7 juni 1937. Mede door de dood van Harlow werd de film een enorme hit en uiteindelijk legendarisch.

Veel blonde sekssymbolen zouden haar nog opvolgen, maar Jean Harlow was de allereerste.

Filmografie[bewerken]

Filmografie als actrice
Jaar Titel Rol Opmerking
1928 Honor Bound bijrol
1928 Moran of the Marines bijrol
1928 Chasing Husbands bijrol
1929 Liberty Vrouw in taxi
1929 Fugitives bijrol
1929 Why Be Good? bijrol
1929 Why Is a Plumber? bijrol
1929 Close Harmony bijrol
1929 The Unkissed Man bijrol
1929 Double Whoopee Swanky blonde
1929 Thundering Toupees bijrol
1929 Bacon Grabbers Mrs. Kennedy
1929 The Saturday Night Kid Hazel
1929 The Love Parade Applaudierende vrouw in theater box
1929 This Thing Called Love bijrol
1929 Weak But Willing bijrol
1929 New York Nights Party Girl
1930 Hell's Angels Helen
1931 City Lights bijrol (in restaurant scène)
1931 The Secret Six Anne Courtland
1931 The Public Enemy Gwen Allen
1931 Iron Man Rose Mason
1931 Goldie Goldie
1931 Platinum Blonde Anne Schuyler
1931 Beau Hunks Jeanie-Weenie (op een foto)
1932 Three Wise Girls Cassie Barnes
1932 The Beast of the City Daisy Stevens, aka Mildred Beaumont
1932 Red-Headed Woman Lillian 'Lil'/'Red' Andrews Legendre
1932 Red Dust Vantine Jefferson
1933 Hold Your Man Ruby Adams
1933 Dinner at Eight Kitty Packard
1933 Bombshell Lola Burns
1934 The Girl from Missouri Edith 'Eadie' Chapman
1935 Reckless Mona Leslie
1935 China Seas Dolly 'China Doll' Portland
1936 Riffraff Harriet 'Hattie'/'Hat' Tuttle
1936 Wife vs. Secretary Helen 'Whitey' Wilson
1936 Suzy Suzanne 'Suzy' Trent
1936 Libeled Lady Gladys Benton
1937 Personal Property Crystal Wetherby
1937 Saratoga Carol Clayton

Externe links[bewerken]