Jeff Bridges

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jeff Bridges
Jeff Bridges in 2010
Jeff Bridges in 2010
Algemene informatie
Volledige naam Jeffrey Leon Bridges
Geboren 4 december 1949
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1951 - heden
Beroep Acteur
Filmproducent
Zanger
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film
Jeff Bridges op de San Diego Comic-Con International in 2010
Broer Beau en vader Lloyd Bridges bij de 44e Emmy Awards (1992)

Jeff Bridges (Los Angeles, 4 december 1949) is een Amerikaans filmacteur, filmproducent en countryzanger en -gitarist. Hij werd genomineerd voor een Academy Award in 1972 (voor The Last Picture Show), 1975 (voor Thunderbolt and Lightfoot), 1985 (voor Starman) en 2001 (voor The Contender). In 2010 kreeg hij een Oscar voor zijn hoofdrol in Crazy Heart. Daarnaast werden hem meer dan tien andere acteerprijzen toegekend, waaronder een Golden Globe voor Crazy Heart, een Saturn Award voor Starman en een Career Achievement Award van het National Board of Review of Motion Pictures

Carrière[bewerken]

Bridges maakte in 1950 zijn filmdebuut in The Company She Keeps, waarin zijn broer Beau ook speelde. In 1958 was hij vervolgens te zien in de televisieserie Sea Hunt, waarin zijn vader Lloyd Bridges de hoofdrol speelde.

Na te hebben gewerkt bij de kustwacht ontwikkelde hij zich tot filmacteur. In 1971 speelde hij een van de hoofdrollen in The Last Picture Show van Peter Bogdanovich, waarmee zijn naam als acteur was gevestigd. Hij werd dat jaar genomineerd voor de Academy Award voor Beste Mannelijke Bijrol. Twee jaar later werd hij voor dezelfde prijs genomineerd voor zijn rol tegenover Clint Eastwood in Thunderbolt and Lightfoot. Gedurende de jaren zeventig kreeg hij een groot aantal rollen. Hij was onder andere te zien in Hearts of the West (1975).

Na de remake van King Kong uit 1976 volgden ook enkele flops, waarvan Heaven's Gate uit 1980 de beruchtste is. Ook Tron uit 1982 was in eerste instantie een flop. Deze serie flops leverde Bridges een deukje in zijn carrière op. Hij kwam terug met Starman uit 1984. Voor zijn rol als een alien die op aarde landt en een menselijke gedaante aanneemt werd hij genomineerd voor de Oscar voor Beste Acteur.

Datzelfde jaar was hij ook te zien in het eveneens succesvolle film noir-remake Against All Odds. Andere succesvolle films volgden, waaronder het misdaaddrama Jagged Edge (1985) en The Morning After (1986). Zijn rol als autovisionair in Coppola's Tucker: The Man and His Dream (1988) wordt beschouwd als een van zijn beste rollen. In 1989 speelde hij met zijn broer Beau en Michelle Pfeiffer in The Fabulous Baker Boys.

In 1990 speelde hij in Texasville, het matig ontvangen vervolg op zijn grote doorbraakfilm The Last Picture Show. Hij kwam weer terug met The Fisher King van Terry Gilliam, waarin hij een radio-dj speelt die in een depressie zit, maar er weer bovenop wordt geholpen door een zwerver (Robin Williams). Zijn optredens in de films American Heart (1992), die hij eveneens produceerde en Fearless (1993) werden bejubeld.

Ander commercieel succes volgde met de thriller Blown Away (1994) en The Mirror Has Two Faces (1996) met Barbra Streisand. Een van zijn bekendste karakters is "The Dude", de stonede, bowlende hippie uit The Big Lebowski (1998) van Joel en Ethan Coen. In 1999 was hij naast Tim Robbins te zien in de thriller Arlington Road, Albert Brooks' komedie The Muse en in Sympatico.

Voor zijn rol als president van Amerika in The Contender (2000) werd hij opnieuw genomineerd voor een Oscar. K-PAX uit 2001 met Kevin Spacey deed het vrij slecht in de bioscoop, maar Seabiscuit uit 2003 was in de Verenigde Staten een regelrechte hit. In 2004 was hij te zien in The Door in the Floor, gebaseerd op een boek van John Irving.

In 2010 sleepte hij een Oscar en een Golden Globe in de wacht voor zijn rol in Crazy Heart.

Biografie[bewerken]

Bridges kreeg acteren met de paplepel ingegoten. Zowel zijn vader Lloyd Bridges als zijn oudere broer Beau Bridges zijn acteurs met internationaal aanzien. Zijn moeder heette Dorothy Dean Simpson.

Jeff Bridges is sinds 5 juni 1977 getrouwd met Susan Geston, die hij ontmoette op de set van Rancho Deluxe (1975). Ze hebben drie kinderen.

Filmografie (selectie)[bewerken]

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Be here soon 2000 -
Jeff Bridges 12-08-2011 03-09-2011 72 2

Singles[bewerken]

Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
What a little bit of love can do 25-07-2011 -

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Sean Penn
voor Milk
Academy Award voor Beste Acteur
2009
voor Crazy Heart
Opvolger:
Colin Firth
voor The King's Speech