Jefferson Airplane

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jefferson Airplane
Starship (2010)

Jefferson Airplane was een Amerikaanse rockband uit San Francisco die werd opgericht in 1965. De band was een belangrijke vertegenwoordiger van de psychedelische rock. Later kwamen uit Jefferson Airplane de bands Hot Tuna en Jefferson Starship voort.

Biografie[bewerken]

Jefferson Airplane was vooral actief in de tweede helft van de jaren '60. De band debuteerde op 13 augustus 1965 in de Matrix club in San Francisco. De bandleden van de oorspronkelijke bezetting waren Marty Balin (gitaar, zang), Paul Kantner (zang, gitaar), Jorma Kaukonen (gitaar, zang), Signe Anderson, Jack Casady (bas) en Skip Spence (drums). Anderson en Spence verlieten de band kort na de opnamen van het eerste album en werden vervangen door respectievelijk Grace Slick en Spencer Dryden.

Het eerste grote concert van de band vond in februari 1966 plaats in het Fillmore Auditorium in San Francisco. Daarna speelden ze nog op het Berkeley Folk Festival, Monterey Jazz Festival, Monterey Pop Festival, Woodstock, en op Altamont.

De band had groot succes op het Woodstock-festival waar ze om 7 uur 's morgens op de laatste dag van het festival het podium betraden met Slicks legendarische woorden "now you will see morning maniac music". Bij het Holland Pop Festival een jaar later was Jefferson Airplane op de eerste nacht de afsluitende act.

Het tweede album Surrealistic Pillow uit 1967 betekende de internationale doorbraak voor de band. Het album bevat hun twee bekendste nummers White Rabbit en Somebody to love. White Rabbit beschrijft de effecten van LSD in een analogie met Alice in Wonderland. Na dit album sloeg de band een meer experimentele richting in.

Het album Volunteers uit 1969 is het laatste van de band in de klassieke bezetting. In 1970 verliet Spencer Dryden de band, een jaar later gevolgd door Marty Balin. Hoewel de band in gewijzigde bezetting bleef optreden en nog twee albums uitbracht, Bark (1971) en Long John Silver (1972), ging Jefferson Airplane uiteindelijk in 1973 ten onder, na het live album Thirty seconds over Winterland. Grace Slick en Paul Kantner maakten een album samen met David Freiberg, Baron von Tollbooth and the chrome nun (1973), en Grace Slick bracht een solo album uit, Manhole (1974), waarna Kantner en Slick in 1974 Jefferson Starship vormden. Casady en Kaukonen gingen verder met Hot Tuna.

In 1989 kwam de klassieke bezetting, met uitzondering van Dryden, bij elkaar voor een reünie, die resulteerde in een album en een succesvolle tournee. In 1996 werd de band opgenomen in de Rock-'n-Roll Hall of Fame

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Jefferson Airplane Takes Off 1966 -
Surrealistic pillow 1967 -
After bathing at Baxter's 1967 -
Crown of creation 1968 -
Bless its pointed little head 1969 -
Volunteers 1969 -
The worst of Jefferson Airplane 1970 -
Bark 1971 -
Long John Silver 1972 -
Thirty seconds over winterland 1973 -
Earth 25-03-1978 33 6 als Jefferson Starship
Knee deep in the hoopla 15-02-1986 34 10 als Starship
No protection 11-07-1987 39 8 als Starship
2400 Fulton street: an anthology 1987 -
Jefferson Airplane loves you 1992 -

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
If you feel (like china breakin') 12-10-1968 tip -
White rabbit / Somebody to love 25-7-1970 3 12 Alarmschijf
She has funny cars 19-09-1970 tip -
We built this city 21-12-1985 24 6 als Starship
Sara 15-03-1986 30 4 als Starship
Nothing's gonna stop us now 04-04-1987 5 13 als Starship

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Nothing's gonna stop us now (als Starship) - 1573 - - - - - - - - - - - - -
Somebody to love 701 619 945 902 815 836 1146 1013 1342 1015 1249 1399 1244 1138 1174
We built this city (als Starship) - 1301 1713 1577 - - - - - - - - - - -
White rabbit 146 104 175 155 125 155 178 199 265 172 235 287 272 284 223

Trivia[bewerken]

  • Het nummer White Rabbit wordt gebruikt in de uit 1998 daterende Terry Gilliam film Fear and Loathing in Las Vegas met Johnny Depp (als het karakter Raoul Duke) en Benicio Del Toro (als Dr. Gonzo) in de hoofdrollen. Dr. Gonzo vraagt Raoul Duke om bij het stuk waar Grace Slick 'Feed your head' zingt, de radio in het bad waar hij in zit te gooien, teneinde zo een gewisse dood te sterven.
  • De vader van drummer Spencer Dryden was een halfbroer van Charlie Chaplin.

Externe links[bewerken]