Jephta (Händel)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jephta (HWV 70) is het laatste oratorium dat Händel schreef. Het werk dateert uit 1751 en is geschreven op een libretto van Thomas Morell, gebaseerd op het verhaal van Jephta in hoofdstuk 11:30-40 van het boek Rechters.

Het verhaal handelt over de godsvruchtige Jephtha die door de Israëlieten wordt gesmeekt hen aan te voeren in de strijd tegen de Ammonieten. Jephtha stemt toe, opdat hij na de overwinning Israël mag besturen maar zweert dat hij, als dank aan Jahwe, de eerste persoon zal offeren die hij na de veldslag tegenkomt. Dit blijkt echter zijn eigen dochter Iphis te zijn. In tegenstelling tot het Bijbelse verhaal, verwachtte het achttiende-eeuwse publiek een optimistische afloop. Zo verschijnt op het kritieke moment een engel ten tonele die Gods beslissing herroept op voorwaarde dat Iphis zich aan God wijdt.

De vijfenzestigjarige meester begon aan de compositie in januari 1751 maar werkte het door opkomende gezichtsproblemen slechts met veel moeite af. Op 13 februari, toen Händel aan het einde van het tweede deel geraakt was, aan de aria "Hoe duister, Heer, zijn Uw bedoelingen", nam de kwaal merkelijk toe[1] en een tijd lang moest hij het werk laten liggen. Tien dagen later ging het weer beter met het linkeroog, want op zijn zesenzestigste verjaardag (23 februari) hervatte hij het werk. In juni ging Händel kuren te Cheltenham Wells en hij liet zich ook aan zijn ogen behandelen door Samuel Sharp. Het manuscript, dat bewaard is gebleven, toont duidelijk de ontwikkeling aan van de ziekte.

Jephta werd pas op 30 augustus 1751 voltooid en voor het eerst uitgevoerd in Londen in Covent Garden op 26 februari 1752 (met herhalingen op 28 februari en 4 maart).

Dramatis Personae[bewerken]

  • Jephta (tenor)
  • Iphis, zijn dochter (sopraan)
  • Storgé, zijn vrouw (mezzosopraan)
  • Zebul, zijn broer (bas)
  • Hamor, verliefd op Iphis (altus)
  • Engel (sopraan)
  • Koor van de Israëlieten
  • Koor van de priesters
  • Koor van de maagden

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Hij noteerde in zijn moedertaal:
    biss hierher kom(m)men den 13. Febr. 1751 [volgt het teken voor 'woensdag'] verhindert worden wegen relaxation [dat woord is doorgehaald] des Gesichts meines linken Auges so relaxt.