Jeu de paume

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een oude gravure van een jeu de paume-wedstrijd

Jeu de paume (Frans voor "spel met de handpalm") is een Franse balsport waaruit het tennis is ontstaan. Oorspronkelijk werd het, zoals bij volleybal, met blote handen gespeeld. Later gebruikte men een slaghout en uiteindelijk een racket.

De sport was tussen 1250 en 1650 de favoriete van Frankrijk. Zij was zo populair dat de prefect van Parijs in 1397 het spelen doordeweeks verbood "omdat vele werklui hun werk en familie achterlaten." De bevolking schijnt zich echter niet veel van het verbod aangetrokken te hebben.

In 1740 werd het voor het eerst het wereldkampioenschap Jeu de paume gehouden. Daarmee werd Jeu de paume de eerste sport met een wereldkampioenschap en Clerge de eerste wereldkampioen.

Het spel vertoont verwantschap met het kaatsen; wat in Nederland de Eed op de Kaatsbaan genoemd wordt, heet in het Frans de Serment du Jeu de paume. In 1908 stond Jeu de paume (eenmalig) op het programma van de Olympische Spelen. Verrassend gingen de medailles naar spelers uit de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.

Vandaag de dag wordt het nog steeds gespeeld, maar is het ook in Frankrijk overvleugeld door tennis en andere sporten.

Zie ook[bewerken]