Jim Clark

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jim Clark (1965)
Jim Clark in 1962
Jim Clark in een Lotus tijdens de GP van Nederland 1964.

James Clark jr., beter bekend als Jim Clark (Kilmany (Schotland), 4 maart 1936 - Hockenheim (Duitsland), 7 april 1968) was een Brits Formule 1-coureur. Hij werd wereldkampioen in 1963 en 1965.

Oorspronkelijk was hij een schapenboer uit Schotland, maar al snel viel zijn grote racetalent op bij teameigenaren. Zijn eerste GP in de Formule 1 was de Grand Prix van Nederland op het Circuit Zandvoort op 6 juni 1960. Clark kwalificeerde zich als elfde en eindigde op de twaalfde plaats. In zijn tweede wedstrijd, de Grand Prix van België op het circuit van Spa-Francorchamps, rijdt hij met een vijfde plek voor het eerst in de punten. In Reims herhaalt hij die prestatie, zijn eerste podiumplaats behaalt hij bij de GP van Portugal, achter Bruce McLaren en winnaar Jack Brabham. Hij sluit het seizoen af als elfde in de ranglijst. Eenmaal opgenomen in Team Lotus van Colin Chapman, boekte hij hiermee successen.

In het jaar 1963 wint hij zeven van de tien GP's en wordt voor het eerst kampioen met 63 punten. Tweede eindigde Richie Ginther en derde Graham Hill beiden uitkomend voor BRM.

In 1964 wint hij de GP's van Nederland, België en die van Engeland op het circuit van Brands Hatch. Uiteindelijk wordt hij derde achter de nummer twee John Surtees in de Ferrari en wereldkampioen Graham Hill in de BRM.Clark was in dat jaar ook actief in het BTCC (British Touring Car Championship) en won het kampioenschap met eenFord Cortina. Totaal heeft hij acht wedstrijden gewonnen in het BTCC.

1965 was een succesvol jaar met zes Grand Prix overwinningen en won ook nog de Indianapolis 500. Clark werd kampioen met 54 punten, tweede werd Graham Hill met 47 punten en derde werd de Schot Jackie Stewart met 34 punten, beide uitkommend voor BRM.

Het seizoen 1966 was minder succesvol met slechts één overwinning: de GP van Amerika op het circuit van Watkins Glen International. Clark eindigde als zesde met 16 punten in het kampioenschap.

In 1967 won Clark vier GP's en werd derde met 41 punten achter Jack Brabham en kampioen Denny Hulme.

In 1968 schreef hij één GP op zijn naam, die van Zuid-Afrika op het circuit van Kyalami. Dit zou tevens zijn laatste overwinning blijken. Jim Clark kwam om het leven in een Lotus 48 bij een ongeval tijdens een Formule 2-race op het Duitse circuit van Hockenheim in 1968. Een kapotte band of wielnaaf was vermoedelijk de oorzaak dat zijn auto nagenoeg op topsnelheid oncontroleerbaar werd en tegen een boom tot stilstand kwam.

Met de Lotus 25 en 33 werden de wereldtitels Formule 1 behaald. Clark werd beschouwd als de beste autoracer van zijn tijd, vergelijkbaar met Juan Manuel Fangio in de jaren vijftig en Ayrton Senna in de vroege jaren negentig. Voor veel fans uit die periode stond hij tevens bekend als het prototype van de 'gentleman racer'.

De Lotus 33 en 49 van Jim Clark zijn nagebootst en rijdbaar aanwezig in de racesimulatie Grand prix legends.



Statistieken[bewerken]

  • Actieve jaren: 1960 - 1968
  • Grand Prix: 73
  • Pole positions: 33
  • Overwinningen: 25
  • WK punten: 255
  • opgaves: 25
  • snelste ronden: 27