Jitter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jitter is onregelmatigheid in de tijdbasis van een digitaal signaal, of het storende signaal dat hierdoor wordt veroorzaakt.

In de geluidstechniek is jitter een oorzaak van kwaliteitsverlies bij opnemen of weergeven van een digitaal verwerkt geluid.

Geluidsregistratie en weergave[bewerken]

Bij het opnemen van geluid hoort de AD-converter (analoog naar digitaal omzetter) zijn monsters met heel nauwkeurige regelmaat te nemen. Komt een monster iets te vroeg of te laat tijdens een flank in het signaal, dan zal het monster de verkeerde waarde hebben. Het signaal dat ontstaat door al deze meetfouten vormt een storend geluid. Omdat deze storing meegaat in de sterkte van het geluid is het eerder hinderlijk dan opvallend.

Bij weergave treedt dit effect ook op. Bijvoorbeeld een onregelmatige tijdbasis van een cd-speler. Of door het verlies van nauwkeurigheid in de kabel naar een externe DA-converter. Een goede cd-speler met weinig jitter klinkt rustiger, gemakkelijker en laat meer details horen.

IP netwerk[bewerken]

Jitter in IP-netwerken is de variërende vertraging in het afleveren van data pakketten.

In IP-netwerken is het uiterst belanglijk dat UDP multimedia streams, zonder vertraging en zonder pakketverlies op hun bestemming aankomen.

Met name bij IP-telefonie is het van uitzonderlijk belang voor een goede geluidskwaliteit dat de IP pakketten zo snel mogelijk op de bestemming afgeleverd worden.

Platenspeler[bewerken]

Jitter was ook een klassiek probleem met platenspelers wanneer het gaatje van de langspeelplaat acentrisch was. Dit had als heel vervelend gevolg dat de muziek jengelend afgespeeld werd.